11/12/2012 Παγκόσμια ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού

11 Δεκεμβρίου -  η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. 

Τα παιδιά όλου του κόσμου, ανεξαρτήτου χρώματος γιορτάζουν. 

Αν όμως θέλετε τη γνώμη μου, τα παιδιά όλου του κόσμου θα έπρεπε να γιορτάζουν κάθε μέρα.
Γιατί τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα. Δικαιώματα που κάποιοι που θεωρούνται “έξυπνοι” καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς; Την ψυχαναγκαστική παιδική εργασία; Την παιδική πορνεία; Την παιδική βία που βιώνουν παιδιά ακόμα και μέσα στην κούνια τους; Την έλλειψη εκπαίδευσης; Την έλλειψη βασικών καθημερινών αναγκών(νερό, φαγητό, ένδυση);
Την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα  
  μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά.

Όμως σπαταλάμε πολύτιμη ενέργεια στο να μετράμε τα λάθη. Μήπως θα έπρεπε να την σπαταλάμε για την εύρεση λύσεων;

Η απάντηση είναι ΝΑΙ.

Ήδη πολλές οργανώσεις ασχολούνται χρόνια με αυτό το κομμάτι. Η Unicef, η Unesco,ηActionaid ειναι 3 από τις πιο σημαντικές που προσφέρουν έργο, διαδραστικά με πολίτες σαν όλους εμάς.

Ας γίνει αυτή η 11 Δεκεμβρίου μέρα έναρξης μιας μάχης που όλοι μπορούμε να δώσουμε και να κερδίσουμε! 

Γιατί όλοι θέλουμε να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά και να καθρεπτίζεται μέσα τους η ψυχή μας.
Η ψυχή που θα έχουμε προσφέρει για να μπορούν όλα τα παιδικά μάτια να χαμογελούν!

Και κλείνω με κάτι που βρήκα κάποτε σε ένα κείμενο και το αντέγραψα.
Δεν έγραψα συγγραφέα, δεν έγραψα τίποτα, ενώ θα έπρεπε!
Ας με συγχωρήσει που το δανείζομαι για αυτήν εδώ τη μέρα, αλλά τον ευχαριστώ πολύ γιατί θα το θεωρήσω δώρο του σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!
Σαν θέμα έχει τη φωνή όλων των παιδιών. 

Όλων αυτών των παιδιών που μας μιλάνε αλλά εμείς δεν ακούμε.

Γιατί έχουμε μάθει μόνο να μιλάμε. Μόνο να διατάζουμε.

Τι θα μας έλεγαν όμως αν σωπαίναμε και μπορούσαμε να τα ακούσουμε;

* Αν ζω μέσα στην κατανόηση, μαθαίνω να έχω υπομονή.

* Αν ζω μέσα στη δικαιοσύνη, μαθαίνω να είμαι δίκαιος.
* Αν ζω μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνω να πιστεύω.
* Αν ζω μέσα στην κριτική, μαθαίνω να κατακρίνω.
* Αν ζω σε εχθρικό περιβάλλον, μαθαίνω να καυγαδίζω.
* Αν ζω μέσα στην ντροπή, μαθαίνω να αισθάνομαι ένοχος.
* Αν με δέχονται όπως είμαι, μαθαίνω να βρίσκω την αγάπη μέσα στον κόσμο.

Πηγή : www.ipaideia.gr   από UNICEF, UNESCO, ACTIONAID και http://junior.gr/forum/viewtopic.php?t=278

Παιδιά θύματα… «μιας καλύτερης ζωής» !!!

Πόσες φορές ακούμε τη φράση «ήρθε με την οικογένεια του στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή»!

Πόσες φορές βλέπουμε οικογένειες που «ψάχνουν την καλύτερη ζωή»!

Οικογένειες που κάποιοι τους «υποσχέθηκαν την καλύτερη ζωή»!

Είναι συχνό το φαινόμενο των οικογενειών, που κάποιοι τους έταξαν μια καλύτερη ζωή και ερχόμενοι στην Ελλάδα συνειδητοποιούν ότι τελικά αυτή η υπόσχεση δεν είναι κάτι περισσότερο από ανεκπλήρωτα όνειρα!

Οικογένειες που ψάχνουν φαγητό στους κάδους απορριμμάτων, οικογένειες που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, οικογένειες που ψάχνουν κάθε τρόπο για να φύγουν τελικά από τη χώρα μας και να βρεθούν κάπου αλλού ψάχνοντας πάντα μία καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους.

Παιδιά που ταλαιπωρούνται σωματικά και ψυχικά και που η ταλαιπωρία τους αργεί να τελειώσει.

Παιδιά που ακολουθούν τους γονείς τους στην προσπάθειά τους να φύγουν από την Ελλάδα και να μεταβούν παρανόμως σε μια άλλη χώρα, έχοντας ΠΑΝΤΑ ως σκοπό την καλύτερη ζωή!

Όπως και η περίπτωση της μικρής Ν. από το Ιράν που βρισκόταν στην Ελλάδα με τους γονείς της, ή της οικογένειας των 3 αδελφών που βρέθηκε στη χώρα μας από τη Συρία, ή των 6 παιδιών από τη Ρουμανία που ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες.

Οικογένειες τις οποίες κληθήκαμε να βοηθήσουμε παρέχοντας τους τρόφιμα, ρούχα, φροντίζοντας για την υγεία τους και τη κάλυψη των βασικών αναγκών τους.

Παιδιά που παρά τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκονταν μας χάριζαν χωρίς δισταγμό το Χαμόγελο τους....

πηγή : www.hamogelo.gr

Βασανίζουν παιδιά στη Συρία

Έκκληση στον ΟΗΕ να επισπεύσει την έρευνα για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών στη Συρία απευθύνει η μη κυβερνητική οργάνωση «Σώστε τα παιδιά», τονίζοντας ότι πολλά από αυτά έχουν υποστεί ψυχικά τραύματα, καθώς έχουν υπάρξει μάρτυρες δολοφονιών, βασανιστηρίων και άλλων αγριοτήτων.

Η οργάνωση αυτή, η οποία έχει την έδρα της στη Βρετανία, έδωσε στη δημοσιότητα σοκαριστικές μαρτυρίες στους προσφυγικούς καταυλισμούς, στα συριακά σύνορα, που δείχνουν ότι παιδιά έγιναν στόχος άγριων επιθέσεων, είδαν να πεθαίνουν οι γονείς τους, αδέλφια τους ή άλλα παιδιά, υπήρξαν μάρτυρες ή θύματα βασανιστηρίων.

«Φρικτές πράξεις βίας έχουν διαπραχθεί σε βάρος των παιδιών στη Συρία. Τα παιδιά αυτά έχουν ανάγκη από ειδική φροντίδα για να ξεπεράσουν τα τραύματα που έχουν υποστεί»  δήλωσε η διευθύντρια της οργάνωσης Τζασμίν Γουίτμπρεντ.

«Οι μαρτυρίες τους πρέπει να καταγραφούν για να πληρώσουν όσοι ευθύνονται για τις βιαιότητες σε βάρος παιδιών» τόνισε.

'Ενα 14χρονο αγόρι, ο Χάσαν είπε ότι είδε νεκρούς και τραυματίες παντού στο έδαφος. «Είδα ανθρώπινα μέλη το ένα πάνω στο άλλο και σκυλιά να τρώνε πτώματα δυο ημέρες έπειτα από σφαγή» μαρτυρεί.

Ο 15χρονος Χαλίντ διηγείται πώς τον βασάνισαν μέσα στο παλιό του σχολείο που έχει μετατραπεί σε τόπο κράτησης και βασανιστηρίων, όπου έμεινε έγκλειστος επί 10 ημέρες, χωρίς φαγητό, έχοντας ξυλοκοπηθεί και κρεμασμένος στην οροφή από τους καρπούς του.

«Βλέπετε αυτά τα σημάδια; Τα χέρια μου ήταν δεμένα με πλαστικό σχοινί. Τα είχαν σφίξει πάρα πολύ. Υπήρχαν παιδιά στο κελί μου και τούς είχαν δέσει τα χέρια με τον ίδιο τρόπο. Καθένας έσβηνε το τσιγάρο του πάνω μου. Να, δείτε τις πληγές» είπε ο Χαλίντ.

Πηγή: in.gr

Απάντηση για την κακοποίηση

Της Ελενας Ακρίτα ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 30 Ιουνίου 2012

 

 

Οπως είχαμε υποσχεθεί στους αναγνώστες, δημοσιεύουμε σήμερα την απάντηση που πήραμε από την Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος για την περίπτωση του κακοποιημένου 7χρονου από τον δικαστικό πατέρα του:

Προς την Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»

Υπόψη δημοσιογράφου κας Ελενας Ακρίτα

Με αφορμή σχετικά δημοσιεύματά σας για πρόσφατο περιστατικό με ανήλικο, που χειρίστηκε η Εισαγγελέας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, σας επισημαίνουμε τα εξής:

Το εν λόγω περιστατικό του ανηλίκου στο οποίο, λόγω της ιδιότητος των γονέων, δόθηκαν διαστάσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αντιμετωπίστηκε, σύμφωνα με τις οδηγίες των Εισαγγελικών λειτουργών του Τμήματος Ανηλίκων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσ/νίκης, όπως αντιμετωπίζεται κάθε παρόμοιο περιστατικό κι έγιναν οι προβλεπόμενες από τον νόμο ενέργειες.

Στα δημοσιεύματά σας φέρεται ως δεδομένο ότι έγινε άγριος ξυλοδαρμός του παιδιού και εγκαλείται η Εισαγγελέας γιατί δεν οδήγησε στη φυλακή τον υπαίτιο γονέα. Είναι αυτονόητο όμως, ότι το συνταγματικό δικαίωμα του κάθε πολίτη να δικάζεται από τον φυσικό του δικαστή το έχουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Επίσης και γι' αυτούς ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας, μέχρι να δικαστούν. Ακόμη δεν προβλέπεται και δεν συνάδει με το λειτούργημά του, ο κάθε εισαγγελέας να απαντάει με επιστολή για υποθέσεις που χειρίζεται, ενέργεια που θα προσέκρουε σε κάθε περίπτωση, αφενός μεν στις διατάξεις του νόμου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, αφετέρου δε στην αρχή της μυστικότητας της προδικασίας που διέπει την ποινική δίκη. Θεωρούμε ότι είναι αρκετή η ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού από τους συναδέλφους σας που κάνουν το δικαστικό ρεπορτάζ - οι περισσότεροι των οποίων κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους - και γνωρίζουν καλύτερα πρόσωπα και πράγματα που αφορούν τη Δικαιοσύνη.

Παρακαλούμε να κατανοήσετε ότι η αναγραφή στον Τύπο αρνητικών σχολίων για υποθέσεις που διαχειρίζονται Εισαγγελικοί λειτουργοί, σχόλια μάλιστα που γίνονται από μη ειδικούς με βάση παραπληροφόρηση και χωρίς να έχουν άμεση αντίληψη των στοιχείων της υπόθεσης - τονίζοντας ότι η κάθε υπόθεση έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και ειδικά όταν αφορά ανηλίκους - όχι μόνο δεν συμβάλλει στη σωστή ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού, όπως είναι η αποστολή σας, αλλά κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και κατ' επέκταση στο κύρος του Θεσμού.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ε.Ε.

Ο Πρόεδρος Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης,

Αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου

Η Γεν. Γραμματέας Ελένη Σκεπαρνιά,

Εισαγγελέας Πρωτοδικών.

Δημοσιεύουμε ολόκληρη την επιστολή, και - λόγω περιορισμένου χώρου - κάνουμε κάποια επιγραμματικά, σύντομα σχόλια:

1 Ευχαριστώ θερμά για τα μαθήματα δημοσιογραφίας ύστερα από 30 χρόνια στο επάγγελμα. Τα στοιχεία μου τα πήρα αποκλειστικά και μόνον από το δικαστικό ρεπορτάζ των συναδέλφων μου που, όπως κι εσείς παραδέχεστε, «οι περισσότεροι κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους». Είναι απολύτως έγκυρα και δεν έχουν καν μακρινή συγγένεια με την «παραπληροφόρηση» για την οποία με εγκαλείτε.

2Προσωπικά, έκανα εκτεταμένη δημοσιογραφική έρευνα σε κύκλους έγκριτων δικαστών. Μιλάμε λοιπόν, όχι για δημιουργία εντυπώσεων, αλλά για πραγματικά γεγονότα και αδιάψευστα στοιχεία.

3 Πέραν του βαθμού της κακοποίησης (το πολύ ή λίγο, παραπέμπει στο «ολίγον έγκυος») υπάρχει - σύμφωνα πάντα με δικαστικούς λειτουργούς - το σοβαρότατο αδίκημα της «έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο ζωής». Γνωρίζω τώρα ότι το παιδί εκδιώχθηκε νύχτα από το σπίτι του στην Καλαμαριά και το βρήκαν οι αστυνομικοί χαράματα στην περιοχή Κασσάνδρου - στην άλλη άκρη της Θεσσαλονίκης. Στο μεταξύ, το παιδάκι θα μπορούσε να έχει απαχθεί, να έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, ακόμα και να έχει δολοφονηθεί.

4 Δωσιδικία σημαίνει ότι (α) ο δικαστικός πρέπει να δικαστεί από ανώτερο δικαστήριο από αυτό που υπηρετεί (π.χ., ο πρωτοδίκης σε εφετείο) και (β) σε άλλο τόπο από εκείνον που δικάζει - για να μην υπάρξει επηρεασμός. Στην προκειμένη περίπτωση, σε άλλο νομό της Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Αλλά ο κοινός νους δεν μπορεί παρά να διερωτηθεί πώς είναι δυνατόν να ομολογεί κάποιος και μετά να πηγαίνει στην έδρα και να δικάζει τον πολίτη.

Διαδικασία, που έχει ήδη δρομολογηθεί

από τις αρμόδιες αρχές.

Μέσα από την έρευνά μου προέκυψαν τουλάχιστον άλλες τέσσερις περιπτώσεις δικαστικών λειτουργών που κακοποιούσαν ή και ασελγούσαν στα παιδιά τους.

Φυσικά, η κακοποίηση συμβαίνει σε όλα τα εισοδηματικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Ομως κρίνεται - και πρέπει να κρίνεται αυστηρότερα σε περιπτώσεις δικαστικών λειτουργών. Διαφορετικά - όπως εσείς επισημαίνετε - «κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και κατ' επέκταση στο κύρος του Θεσμού». Ξέρετε, η γυναίκα του Καίσαρος…

Ο περιορισμένος χώρος δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ. Κλείνοντας να σημειώσω απλώς πως ειλικρινά λυπάμαι. Λυπάμαι για μια απάντηση που όχι μόνο δεν κάλυψε την αγωνία της κοινής γνώμης, αλλά αφήνει πολλά οδυνηρά και αναπάντητα ερωτηματικά. Κρίμα…

Εφιάλτης για 7χρονη

'Αγρια σεξουαλική κακοποίηση υπέστη μία επτάχρονη μουσουλμάνα μαθήτρια από χωριό της ορεινής Ξάνθης. 

Το παιδί παραμένει στο νοσοκομείο, ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η μειονοτική κοινότητα επιχείρησε να το αποκρύψει, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο.

Σήμερα η μαθήτρια συμπληρώνει δέκα μέρες νοσηλείας. 

Μεταφέρθηκε με αιμορραγία στα γεννητικά όργανα και εισήχθη στη μαιευτική κλινική και ευτυχώς έχει διαφύγει τον κίνδυνο.

πηγή : enikos.gr

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΑΙΔΟΦΙΛΩΝ

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΦΡΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΑΓΗΣ !

Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΠΡΟΧΩΡΑ ΑΚΑΘΕΚΤΗ .....!!!!!‏

πηγή : attikanea.blogspot.com
Σχόλιο attikanea: Πολύ ..."φυσική" εξέλιξη, καθώς το Δικαστήριο της Χάγης, είναι δημιούργημα της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ!

SOS
Νομιμοποίηση του Κόμματος των Παιδοφίλων (PNVD)

από το Τοπικό Δικαστήριο της Χάγης

Μετά την απόφαση του Τοπικού Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία βασιζόμενη στην ελευθερία της έκφρασης, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, δεν απαγόρευσε την ίδρυσή του, η Ολλανδική Κυβέρνηση αναγνώρισε και επίσημα το νεοϊδρυθέν Κόμμα των Παιδοφίλων (PNVD).
Σε αυτή την περίπτωση η ελευθερία της έκφρασης λειτούργησε εναντίον των δικαιωμάτων των παιδιών.

Βασικοί στόχοι του κόμματος είναι:

 - Η νομιμοποίηση της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων από 12 ετών
 - Η νομιμοποίηση της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού για προσωπική χρήση

Επίσης, κάθε νομοθεσία, που... απαγορεύει την σεξουαλική επαφή μεταξύ ανθρώπων και ζώων, τους βρίσκει ρητά αντίθετους.

Κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο οφείλει να αντιταχθεί στην νομιμοποίηση αυτού του πολιτικού κόμματος.
Η Φινλανδία, έχοντας την Προεδρία της Ε.Ε. πρόκειται να αιτηθεί την καταστολή της δράσης του Κόμματος των Παιδοφίλων στην Ολλανδία. Η αίτηση από την Πρωθυπουργό της Φινλανδίας κα. θα παραδοθεί στον Επίτροπο της Ε.Ε. κ. Franco Frattini, Αρμόδιο για Εσωτερικές Υποθέσεις, στο τέλος του τρέχοντος έτους.

Στα πλαίσια Ατυπης Συνάντησης μεταξύ των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών της Ε.Ε. η οποία πραγματοποιήθηκε 20-22 Σεπτεμβρίου στην πόλη Tampere, οι Φιλανδοί πολίτες παρέδωσαν τις πρώτες υπογραφές στην Υπουργό Δικαιοσύνης της χώρα τους.
Όσο περισσότεροι σε ολόκληρο τον κόσμο συνυπογράψουμε το αίτημα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ισχύς του!
Για το λόγο αυτό προωθείστε το μήνυμα αυτό και σε άλλους για να συγκεντρώσουμε περισσότερες υπογραφές.

 
Όλα τα στοιχεία θα αποσταλούν από «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στην αρμόδια Επιτροπή Συλλογής Υπογραφών

(Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε το http://www.adressit.com/pedonkielto)

mailto:site@hamogelo.gr   subject=Psifos diamartirias kata toy kommatos paidofilon (PNVD)

http://www.kalokairistonoto.com/forum/index.php?topic=4665.0%3bwap2

ΣΟΚΑΡΙΣΤΙΚΟ: Ευθανασία για παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας στο Βέλγιο

Ευγονική δίχως όρια: Προτείνεται δικαίωμα στην ευθανασία για παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας στο Βέλγιο
Προκαλούν σάλο και πάλι οι ‘υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων’ προτείνοντας ότι οι άνθρωποι με νοητική στέρηση, όλα τα παιδιά και οι ενήλικες που πάσχουν από άνοια θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν ευθανασία.....


Το pentapostagma.gr σας παρουσιάζει συγκλονιστικά στοιχεία της ευγονικής ατζέντας που έχει στόχο να περιορίσει τις αποκλίσεις από τον φυσιολογικό μέσο όρο, και να θανατώσει αθώες παιδικές ψυχές....

Η συγκεκριμένη πρόταση και προτροπή προωθείται μέσα από διακήρυξη της Φιλελεύθερης Ανθρωπιστικής Ένωσης του Βελγίου (HVV). Η πρόεδρος της Ένωσης, Jacinta De Roeck, η οποία είναι πρώην γερουσιαστής και βοήθησε στα στάδια δημιουργίας του νομοσχεδίου δηλώνει ότι: “Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε ότι μία συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων θα πρέπει να αποκλειστεί παντελώς από την αυτοδιάθεση στο δικαίωμα ζωής και θανάτου.”

Η De Roeck επιμένει και πιέζει ότι το θέμα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τη Βελγική πολιτεία: “Ακόμη και κάποιος που πάσχει από πνευματική στέρηση, και ο οποίος διαφαίνεται ότι είναι αρκετά ώριμος από την «ομάδα» θα πρέπει να μπορεί να ζητήσει να του παρασχεθεί ευθανασία.”

Η Φιλελεύθερη Ανθρωπιστική Ένωση του Βελγίου επίσης προωθεί και πιέζει για την κατοχύρωση του δικαιώματος των παιδιών οποιασδήποτε ηλικίας στην ευθανασία.

Το site της οργάνωσης αναφέρει ότι: “τα παιδιά που βρίσκονται σε απελπισία έχουν υψηλό βαθμό ωριμότητας, ειδικότερα σε σύγκριση με τα υγιή παιδιά. Το να θέσουμε ένα όριο ηλικίας είναι εντελώς αυθαίρετο.”

πηγή : eglimatikotita.gr

Ενημέρωση παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών

Το 2009 συστάθηκε και οργανώθηκε το Τμήμα Ενημέρωσης Παιδιών, Γονέων και Εκπαιδευτικών, με στόχο την ενημέρωση του κοινού για σοβαρά θέματα που αφορούν τα παιδιά και στα οποία ο Οργανισμός «Το Χαμόγελο του Παιδιού» έχει σημαντικότατη εμπειρία.

Ψυχολόγοι, Κοινωνικοί Λειτουργοί αλλά και Εκπαιδευτικοί του Συλλόγου μας πραγματοποιούν επισκέψεις σε σχολεία όλης της Ελλάδας και πραγματοποιούν ομιλίες με κοινό:

 Μαθητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων
 Εκπαιδευτικούς
 Γονείς και Κηδεμόνες

Οι ομιλίες πραγματοποιούνται σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης μετά από πρόσκληση είτε του Σχολικού Συμβούλου, είτε του Υπεύθυνου Αγωγής Υγείας, είτε του Διευθυντή, είτε του Συλλόγου Διδασκόντων είτε του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

Τα θέματα των ομιλιών είναι:

 Το Χαμόγελο του Παιδιού και οι δράσεις του
 Ενδοοικογενειακή Βία / Κακοποίηση
 Σχολική Βία / Σχολικός Εκφοβισμός
 Κακοποίηση μέσω Διαδικτύου
 Καλή και κακή χρήση της Τεχνολογίας

Σκοπός των ομιλιών, οι οποίες βασίζονται στο μοντέλο της διαδραστικής επικοινωνίας με απλά και κατανοητά για τα παιδιά λόγια, είναι:

 Η επισήμανση βασικών ενδείξεων για την κακοποίηση
 Η ουσιαστική κατανόηση του φαινόμενου
 Η διαχείριση των συναισθημάτων που προκαλούνται
 Η ανάπτυξη βασικών συμπεριφορών / ασπίδα απέναντι στους κινδύνους
 Η ενημέρωση για το που και πως μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια

Εκθεση-σοκ για τα παιδιά στην Ελλάδα του 2012 από την Unicef

πηγή : isotimia.gr

Με τον πιο μελανό τρόπο αποτυπώνει τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης η έκθεση της Unicef για την «κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα 2012».

Τα στοιχεία δείχνουν ότι τα παιδιά που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας υπολογίζονται σε 439.000 και το ποσοστό της παιδικής φτώχειας φτάνει το 23%, ενώ αντίστοιχα για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%.

Δεδομένου ότι η έκθεση βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε στοιχεία της Eurostat του 2010, οι παραπάνω αριθμοί ενδέχεται να έχουν μεταβληθεί και η πραγματική κατάσταση να είναι πιο δραματική.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα παιδιά στην Ελλάδα σήμερα αποτελούν μια ηλικιακή μειονότητα σε έναν πληθυσμό που διαρκώς γερνάει.

Ο πληθυσμός των παιδιών στην Ελλάδα μειώθηκε από 32% του συνολικού πληθυσμού το 1961 σε 19% το 2001 και 17,4% το 2011 σύμφωνα με εκτιμήσεις.

Τα νοικοκυριά στην Ελλάδα από το 1960 και μετά συρρικνώθηκαν κατά ένα μέλος, από 3,78 το 1961 σε 2,65 μέλη ανά νοικοκυριό το 2009, ενώ μεταξύ 1991 και 2001 το ποσοστό των νοικοκυριών χωρίς παιδιά κάτω των 15 ετών αυξήθηκε κατά 27,5%.

Από την έκθεση προκύπτει, επίσης, ότι:

-Τα μονογονεϊκά νοικοκυριά επηρεάζονται περισσότερο από τη φτώχεια.
-Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι 23% ενώ αντίστοιχα για το σύνολο της Ευρώπης είναι 20,5%. Στη χαμηλότερη θέση είναι η Βουλγαρία με 26,8% και στην καλύτερη θέση η Δανία με 10,9% (Eurostat, 2010).
-Οι ανήλικοι κάτω από το όριο της φτώχειας στην Ελλάδα υπολογίζονται σε 439.000 (Eurostat, 2010).
-Φτωχά νοικοκυριά είναι το 20,1% του συνόλου. Το 33,4% των φτωχών νοικοκυριών είναι μονογονεϊκά.
-Το 2010 το 28,7% των νοικοκυριών με παιδιά βρίσκονταν σε φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό. Ιδιαίτερα στα νοικοκυριά με παιδιά 12-17 ετών το ποσοστό εκτινάσσεται στο 34,7% (Eurostat).

Όσον αφορά στην παιδική εργασία, και με βάση στοιχεία του Συνηγόρου του Πολίτη, υπολογίζεται ότι οι ανήλικοι εργαζόμενοι στην Ελλάδα ξεπερνούν τις 100.000.

Δείτε αναλυτικά την έκθεση της Unicef εδώ

Παιδιά ενός κατώτερου θεού «Δάσκαλε θα το αφήσω το σχολείο…»

Χειμώνας του 2007, σε ένα μικρό νησί των Δωδεκανήσων, κάποιος μαθητής της τρίτης γυμνασίου, ας τον πούμε Σάββα, αν και δεν έχει σημασία το πραγματικό του όνομα, περιμένει στην αυλή του δημοτικού σχολείου τού απομακρυσμένου χωριού του, τον καθηγητή του για να του κάνει μάθημα στα πλαίσια της τότε ενισχυτικής διδασκαλίας.

Ήταν έξυπνο παιδί ο Σάββας. Τα μάτια του σπινθηροβολούσαν κάθε που άκουγε κάτι καινούριο και κάθε που μιλούσε για τη θάλασσα. Τα ίδια μάτια βούρκωναν, όταν τύχαινε, πολύ σπάνια, να μιλάει για τον πατέρα του.

Τον είχε χάσει το προηγούμενο καλοκαίρι σε ατύχημα την ώρα που ψάρευε. Μια απροσεξία, ένας λανθασμένος υπολογισμός, η ανάγκη για μεγάλη ψαριά, καθώς ήταν μεγάλη και η οικογένεια που έσερνε πίσω του, ήταν αρκετά για να συμβεί το ατύχημα.

Ο Σάββας ήταν ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Η μητέρα του αναγκάστηκε να δουλεύει από δω κι από κει, όπου έβρισκε για να τα φέρει βόλτα.

Την έβλεπε ο Σάββας και δεν το άντεχε.

«Δάσκαλε, θα το αφήσω το σχολείο», έλεγε συχνά. «Πρέπει να δουλέψω. Δεν ημπορώ να βλέπω τη μάνα μου να παιδεύεται. Αν ζούσε ο πατέρας μου θα πήγαινα και στο λύκειο για να σπουδάσω γιατρός που δεν έχουμε στο νησί»

«Και τι δουλειά θα βρεις να κάνεις χωρίς γράμματα, χωρίς ένα χαρτί στα χέρια σου;» του απαντούσε ο δάσκαλος.

«Ψαράς, σαν τον πατέρα μου, ή οτιδήποτες άλλο».

«Κοίτα που θέλει ο κώλος του να γίνει και γιατρός!» τον περιγέλασε κάποτε ένας γείτονας σαν άκουσε το Σάββα να λέει στο φίλο του το κρυφό όνειρό του. Μαχαιριά! Μα ο μικρός είχε μεγάλη καρδιά και του χαμογέλασε…

Ο Σάββας τελείωσε το γυμνάσιο, μα δεν συνέχισε στο λύκειο. Δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να κυνηγήσει το όνειρό του. Καμία Συντεταγμένη Πολιτεία και καμία Συντεταγμένη Κοινωνία δεν αγάπησε το Σάββα!

Χειμώνας του 2008, σε μια πόλη της Θράκης, κάποιος μαθητής της δευτέρας γυμνασίου, ας τον πούμε Μουράτ, αν και δεν έχει σημασία το πραγματικό του όνομα, κάθεται μόνος σε μια γωνιά στο προαύλιο του σχολείου του. Άργησε να έρθει την πρώτη ώρα και έτσι περίμενε απ’ έξω.

«Γιατί είσαι έξω Μουράτ;» τον ρώτησε ο δάσκαλος, «Πάλι άργησες να ξυπνήσεις;».

«Όχι εγώ δάσκαλε, ο αδερφός μου δεν ξυπνούσε και έπρεπε να τον πάω στο νηπιαγωγείο»

«Οι γονείς σου;»

«Φεύγουν πρωί για τη δουλειά και τον ετοιμάζω εγώ. Όμως και πάλι, δεν ήθελα να μπω την πρώτη ώρα. Έχουμε Νέα Ελληνικά και δεν τα καταφέρνω. Δυσκολεύομαι να γράψω. Και πού θα μου χρειαστεί δάσκαλε να ξέρω να γράφω; Εγώ μηχανικός στα αυτοκίνητα θα γίνω»

«Αυτό θέλεις;»

«Όχι δάσκαλε. Αρχιτέκτονας για σπίτια θέλω, μα μηχανικός στα αυτοκίνητα θα γίνω».

«Να πάει στο νυχτερινό, για να πάρει το απολυτήριο γυμνασίου. Φρενάρει όλο το τμήμα. Να μην πάνε πίσω και οι καλοί μαθητές!» ήταν η παρότρυνση των εκπροσώπων της Συντεταγμένης Πολιτείας της Συντεταγμένης Κοινωνίας και της Συντεταγμένης Εκπαιδευτικής Κοινότητας μη χ@σ# μέσα.

Ήθελε να γίνει αρχιτέκτονας ο Μουράτ, για να φτιάξει για την οικογένειά του ένα σπίτι καθώς δεν είχαν δικό τους και έμεναν στο νοίκι σε ένα χαμόσπιτο.

Χειμώνας του 2009, σε ένα μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων, όπου συναντάς τον πλούτο μαζί με τη φτώχια, τη χλιδή δίπλα στην εξαθλίωση, την πονηριά απέναντι από την περηφάνια.

Κάποια μαθήτρια της πρώτης τάξης του επαγγελματικού λυκείου, ας την πούμε Χριστίνα, αν και δεν έχει σημασία το πραγματικό της όνομα, καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, κάπου εκεί στα τελευταία θρανία, να κρατήσει τα μάτια της ανοιχτά.

«Να με συγχωρείς δάσκαλε. Είναι που δεν κοιμήθηκα απόψε ούτε μία ώρα»

«Κι ήρθες εδώ να κοιμηθείς;» της απάντησε ο «δάσκαλος» με ύφος.

«Όχι δάσκαλε, ήρθα για να μη χάσω το μάθημα»

«Και γιατί δεν κοιμήθηκες; Μη μου πεις ότι διάβαζες;»

Δεν απάντησε η Χριστίνα. Δεν καταδέχτηκε.

«Γιατί τον άφησες να σου την πει;» τη ρώτησε στο διάλειμμα μια φίλη της.

«Γιατί δεν της είπες ότι πρόσεχες την αδερφή σου που ψηνόταν στον πυρετό όλο το βράδυ;»

«Άσε ρε συ. Τι τον νοιάζει το δάσκαλο;» ήταν η απάντησή της.

Δεν είπε τίποτα για την άρρωστη αδερφή της, δεν είπε τίποτα για τη μάνα της που δούλευε νυχτερινή ούτε για τον πατέρα της που ήταν απών εδώ και χρόνια.

«Θα ήθελα να γίνω νοσηλεύτρια, αλλά πολύ δύσκολο. Πρέπει να φύγω από το νησί και δεν υπάρχουν τα λεφτά. Οπότε θα ψάξω για κάτι άλλο. Μπορεί σε κανένα κομμωτήριο ή σε καμιά καφετέρια. Τι να γίνει δάσκαλε, δεν μπορούν να σπουδάζουν όλοι» είχε πει η Χριστίνα σε μια συζήτηση μέσα στην τάξη σχετική με την επαγγελματική αποκατάσταση…

Άραγε τι νόημα έχουν οι εκπαιδευτικοί σχεδιασμοί, τα μεγάλα οράματα των υπεύθυνων της εκπαίδευσης, οι «ριζικές και ουσιαστικές αλλαγές» που εξαγγέλλονται κάθε τόσο, οι κλαδικές διεκδικήσεις, τα «πρώτα ο μαθητής» και όλες οι άλλες κενολογίες που ακούμε συχνά όταν ξεχνάνε επιδεικτικά τον κάθε Σάββα, τον κάθε Μουράτ και την κάθε Χριστίνα;

Τι νόημα έχει η παιδεία μιας χώρας όταν αφήνει παιδιά έξω από αυτήν; Παιδιά ενός κατώτερου θεού με μεγαλείο ψυχής ενός ανώτερου θεού, αυτού που δεν έχουν και δεν θα αποκτήσουν ποτέ οι «υπεύθυνοι».

Χρήστος Επαμ. Κυργιάκης

 Πηγή : pekp.gr

www.goneis-acharnes.gr Αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο     

                                                                                                

ΑΧΑΡΝΕΣ  06/03/2012  
                                                                                         

                                                                                                   ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ  21
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6 ΜΑΡΤΙΟΥ <<ΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑΣ>>

Η   ενδοσχολική  βία  κλιμακώνει επικίνδυνα την παρουσία της και αποτελεί πλέον ένα 

συνεχώς αυξανόμενο κοινωνικό πρόβλημα που παρατηρείται ακόμα και εκτός των

σχολείων. Σε σημείο που να μην μπορούμε άλλο να της γυρνάμε την πλάτη. 

Από το 2006, σε έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ),η σχολική βία 

στη χώρα μας περιλαμβάνει καταστροφές σχολικού εξοπλισμού, βανδαλισμούς, λεκτική και 

σωματική βία (ξυλοδαρμούς), εκφοβισμούς και αποκλεισμούς από τις παρέες.                                                       

Ασφαλώς, η βία των μαθητών και των νέων έχει πολλές αιτίες.

Η ανεπάρκεια και η κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος,  η οικογενειακή αποξένωση, η 

στέρηση σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, οι απρόσωπες σχέσεις γειτονίας, η αλλοτρίωση και 

παθητικοποίηση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, της τηλεόρασης και των Η/Υ, η μαζική 

προβολή και η ηρωοποίηση της βίας, η αύξηση της φτώχειας, της εγκληματικότητας και του 

κοινωνικού ρατσισμού αποτελούν μερικές από τις βασικότερες αιτίες της νεανικής και 

σχολικής βίας.

Οι συνέπειες  είναι σοβαρές και καθοριστικές  κυρίως για την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη 

και εξέλιξη των παιδιών.

Είναι αναγκαία η διαρκής συμμετοχή και συνεργασία των γονέων με την εκπαιδευτική 
κοινότητα και απαιτείται:
1. H προώθηση της επιστημονικής έρευνας στον τομέα αναγνώρισης, αποτελεσματικής
πρόληψης και αντιμετώπισης της εκδήλωσης βίας μεταξύ μαθητών στο σχολείο ή σε άλλους 
χώρους, που συνδέονται με τη σχολική ζωή και καθημερινότητα,
2. Η δημιουργία ενός πλαισίου επιστημονικού και κοινωνικού διαλόγου, σχετικά με την 
κατανόηση του φαινομένου και τις τεχνικές παρέμβασης,
3. Η επιμόρφωση και υποστήριξη των εκπαιδευτικών και άλλων επαγγελματιών γενικής 
και ειδικής αγωγής «πρώτης γραμμής», που ασχολούνται με παιδιά και εφήβους,
4. Η ευαισθητοποίηση μαθητών, γονέων και ολόκληρης της κοινωνίας, σχετικά με το 
φαινόμενο.

 

   Για το Δ.Σ.

      Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                          Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

          ΚΑΡΥΔΑΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ                                ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ ΛΑΜΠΗΣ                

Εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας σχετικά με νέα ιστοσελίδα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr

Για τη νέα ιστοσελίδα www.0-18.gr/rotao που θα λειτουργήσει πιλοτικά στον ιστοχώρο του Συνηγόρου του Πολίτη για το τρέχον σχολικό έτος ενημερώθηκαν οι σχολικές μονάδες με την υπ’ αριθμ. 19227/Γ2/22-2-2012  εγκύκλιο που υπέγραψε ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης,  Μιχάλης Κοντογιάννης.