Εφηβική κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας – Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται

Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου

Υπάρχουν κάποια παιδιά, πιο ευαίσθητα, ντροπαλά και εσωστρεφή, εξίσου όμως αθώα όπως όλα τα υπόλοιπα, που ενηλικιώνονται, πριν εξαργυρώσουν την ανεμελιά της πρώτης ποίησης, που γερνούν τιθασεύοντας συναισθήματα πιο διατρητικά από όσα αντέχει η αδοκίμαστη ψυχή τους και που το μυαλό τους τυφλώνεται στην ανελέητη αντηλιά της φιλαυτίας των ενηλίκων.

Υπάρχουν παιδιά, που μέμφονται τον εαυτό τους για το γκρίζο της κοινωνίας και που στο ψηφιδωτό των αναμνήσεών τους λείπει η στοργή, η τρυφερότητα, η ανάληψη ευθυνών και ο σεβασμός της ιδιαιτερότητάς τους. Μερικά από αυτά γίνονται αργότερα χρήστες ουσιών. Άλλα χαρακτηρίζονται από εμβριθείς ειδικούς ως ελλειματικά, παραβατικά ή με συναισθηματικές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες. Κάποια αυτοκτονούν.

Στα παιδιά αυτά, που δεν είναι σαν τα άλλα, η ματιά τους δέεται για ερμηνείες που δε δόθηκαν και η σκέψη μετατρέπεται σε κολαστήριο ονείρων, που λιγοψύχησαν. Ένας επιπόλαιος και αστόχαστος λόγος, κάποιο χονδροειδές αστείο, η αδιαφορία, η σφοδρότητα μιας κριτικής, η έλλειψη κατανόησης, η γνώμη των άλλων, η σκληρότητα, ο αναίτιος ανταγωνισμός στο σχολείο, αλλά ακόμα και η μοναξιά, η αποξένωση και η αυτοεκτίμηση, που χτίστηκε σε σαθρά θεμέλια, μπορεί να γίνουν αιτίες εσωτερικού θρήνου και πένθους.

Στις παιδικές τους εμμονές παρασιτεί η χαρά, που δεν κερδήθηκε όταν έπρεπε και ενεδρεύει η λάθος στιγμή, που επικύρωσε την ανυπέρβλητη ματαίωση. Απαγορευτικό και άκαμπτο υπερεγώ, αγάπη που αδιάλλακτα παζαρεύται για να διασωθεί και φαντασία που βαλτώνει στο ανέφικτο. Το σκηνικό του δράματος έχει στηθεί αθόρυβα και οι θεατές του ανυποψίαστοι συναινούν στο απροσδόκητο κλείσιμο της αυλαίας.

«Μαμά, μπαμπά… εγώ ΔΕΝ ξαναπάω σχολείο»

Το σχολείο ξεκίνησε ωστόσο το παιδί σας για κάποιο ανεξήγητο για εσάς λόγο αρνείται να πάει σχολείο. Κάθε μέρα ελπίζετε πως θα ξυπνήσει και θα έχει αλλάξει η κατάσταση ή ότι εσείς θα έχετε καταφέρει να το πείσετε…. Ωστόσο αυτό δεν γίνεται και το άγχος μεγαλώνει….

Κάτι έχετε ακούσει για τον όρο σχολική φοβία, ωστόσο δεν μπορείτε να είστε και σίγουροι. Αυτό που σας ενδιαφέρει, όμως, είναι να μπορεί το παιδί σας να πηγαίνει σχολείο χωρίς να αντιδρά, αλλά κυρίως χωρίς να βασανίζεται.
 
Σύμφωνα με τον Herbert, o όρος σχολική φοβία περιγράφει την έντονη άρνηση του παιδιού να πάει σχολείο λόγω του έντονου και παράλογου φόβου για κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Η σχολική φοβία δε θα πρέπει να συγχέεται με τη φυσιολογική άρνηση που μπορεί να παρουσιάσει ένα παιδί  τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς, ούτε με την επιθυμία του να κάνει μία μέρα «κοπάνα». Ένα παιδί που εκδηλώνει σχολική φοβία υποφέρει στην ιδέα ότι θα χρειαστεί να απομακρυνθεί για κάποιες ώρες από το οικογενειακό του περιβάλλον με αποτέλεσμα να αντιδρά έντονα με κλάματα και φωνές. Επίσης, πολλές φορές ο φόβος αυτός εκφράζεται και μέσω σωματικών συμπτωμάτων, όπως πονόκοιλος, πονοκέφαλος, εμετός κτλ. Συνήθως τα συμπτώματα εκδηλώνονται κατά τις πρωινές ώρες που πρόκειται να φύγει για το σχολείο και επίσης στο προαύλιο λίγο πριν αποχωριστεί το γονέα και μπει στην  αίθουσα. Επιπλέον πολλά παιδιά αναζητούν έντονα τους γονείς τους και κατά τη διάρκεια της ημέρας στο σχολείο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι συνήθως αυτά τα «συμπτώματα» υποχωρούν τα Σαββατοκύριακα ή κατά την περίοδο των διακοπών και των αργιών.

Η σχολική φοβία εμφανίζεται συχνότερα όταν το παιδί πρόκειται να αλλάξει σχολική βαθμίδα, όταν βρίσκεται σε μία δύσκολη – ψυχοπιεστική περίοδο της ζωής του (π.χ. διαζύγιο γονέων, γέννηση άλλου παιδιού) ή όταν αντιμετωπίζει κάποια συγκεκριμένα προβλήματα στο σχολείο ( μαθησιακά είτε με τους συμμαθητές του ή τους δασκάλους του).Συχνότερα βέβαια το παιδί έχει να αντιμετωπίσει το φόβο του να εγκαταλείψει το οικογενειακό του περιβάλλον για κάποιες ώρες και όχι τόσο κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που συμβαίνει στο σχολείο.

Τα παιδιά που είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν σχολική φοβία είναι συνήθως  εκείνα που είναι εσωστρεφή, που τείνουν να είναι προσκολλημένα προς τους γονείς και υιοθετούν συμπεριφορές  μικρότερης ηλικίας, παιδιά οικογενειών που δεν έχουν αναπτύξει κοινωνικότητα και παιδιά με υπερπροστατευτικούς γονείς που διακατέχονται από άγχη, φοβίες και ανασφάλειες.

Το σημαντικότερο είναι να θυμάστε ότι η θέση του παιδιού είναι στο σχολείο και εκεί πρέπει να επιστρέψει. Αν κάποιες φορές υποχωρείτε επιτρέποντας του να μην πάει στο σχολείο γιατί δεν αντέχετε να το βλέπετε να βασανίζεται, τότε του στέλνετε λάθος μήνυμα. Θα ήταν πολύ βοηθητικό να κατανοήσετε το λόγο που κρατάει το παιδί σας μακριά από το σχολείο και σε συνεργασία με τους δασκάλους να προσπαθήσετε να μετατρέψετε το σχολείο σε μία θετική εμπειρία. Χρειάζεται να έχετε μία σταθερή και υπομονετική αντιμετώπιση κάθε φορά που εκείνο αρνείται να πάει στο σχολείο. Επιπλέον αφήστε του χώρο να σας μιλήσει για τα συναισθήματά του και για το τι είναι αυτό που το φοβίζει. Επίσης είναι βοηθητικό το να του ζητάτε να σας περιγράψει τη μέρα του στο σχολείο αλλά και να διηγείστε ιστορίες από τη δικής σας σχολική ζωή. Τέλος, βοηθήστε το σταδιακά να αποκτήσει ανεξαρτησία και ενθαρρύνετε την επαφή με τους συνομηλίκους του.

Να θυμάστε ότι τα δικά σας συναισθήματα σχετικά με την ένταξη του παιδιού στο σχολείο και η στάση σας όταν εμφανίζει σχολική φοβία παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Σκεφτείτε μήπως ασυνείδητα εσείς ενισχύετε το φόβο του παιδιού σας για το σχολείο και την ανάγκη του να βρίσκεται στο σπίτι. Ένα παιδί είναι καλά στο σχολείο όταν γνωρίζει ότι και οι γονείς του στο σπίτι ή στη δουλειά είναι καλά.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα  Παιδιά  S.O.S. 1056»

http://www.hamogelo.gr/140-1/1251/Mama–mpampa-ego-DEN-xanapao-sxoleio

Το γράμμα μιας πιτσιρίκας που συγκλονίζει!

Υπάρχουν κάποιες ιστορίες που πραγματικά δεν περιγράφονται με λόγια και που σε κάνουν να μη μπορείς να συγκρατήσεις τα δάκρυα σου. Το γράμμα που ακολουθεί στάλθηκε από μια δασκάλα στα social media και γράφτηκε από ένα μικρό παιδί, που πριν λίγο καιρό έχασε τον πατέρα του με τραγικό τρόπο.

«…Η δασκάλα μας σήμερα, μας ρώτησε πως περάσαμε το καλοκαίρι και όλα τα παιδιά είχαν να της πουν πολύ ωραία πράγματα από τα μέρη που πήγανε διακοπές φέτος, έκτος από κάνα δυο, που οι γονείς τους δεν είχανε λεφτά και δεν πήγανε διακοπές αλλά κάθισαν εδώ και πηγαίνανε για μπάνιο με τα πούλμαν του Χαλουλου, με τα οποία πηγαίνει και η γιαγιά μου, όχι για να κάνει μπάνιο αλλά για να κάνει λέει αμμόλουτρα, να της περάσει η μέση της που την πονάει.

Εμένα όμως η δασκάλα όταν ήρθε η σειρά μου δεν με ρώτησε γιατί ξέρει, όπως το ξέρουν όλοι στη γειτονιά μου, στου Γκύζη, ότι ο μπαμπάς μου έπεσε το καλοκαίρι από την ταράτσα της πολυκατοικίας μας και έφυγε πολύ-πολύ μακριά, πολύ πιο μακριά από εκεί που μπορούν να φτάσουν τα πούλμαν του Χαλουλου ή οποία άλλα πούλμαν.

Αν όμως με ρωτούσε θα είχα να της πω ένα σωρό πράγματα, γιατί πριν να φύγει ο μπαμπάς μου, μας είχαν κόψει το ρεύμα και η μαμά μαγείρευε τάχα μου στο πετρογκάζι, κάτι φαγητά που τα έφερνε κρυφά από την εκκλησία.

Όμως ο χαζούλιακας ο αδελφός μου, που είναι μικρός ακόμα και δεν καταλαβαίνει τι θα πει να πει να ζητάς ελεημοσύνη, της είπε μια μέρα, γιατί μαμά μαγειρεύεις ξανά το φαγητό, αφού είναι μαγειρευμένο και η μαμά μου έβανε τα κλάματα, επειδή νόμιζε πως ούτε εγώ, ούτε ο αδελφός το είχαμε καταλάβει και νομίζαμε πως τα αγόραζε και τα μαγείρευε από μόνη της, όχι πως στεκότανε στην ουρά να πάρει ένα πιάτο φαΐ, σαν να ήταν ζητιάνα.

Τότε όμως εγώ έσωσα την κατάσταση και του εξήγησα του χαζού, πως η μαμά δούλευε κάπου σαν μαγείρισσα και πως μαγείρευε εκεί και τα δικά μας φαγητά αλλά επειδή κρύωναν μέχρι να μας τα φέρει, καθόταν και τα ξαναζέσταινε. Και θα της έλεγα ακόμα της δασκάλας, ότι ο μπαμπάς μου ήταν ένας πολύ περήφανος και μορφωμένος άνθρωπος κι όταν αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε στο σπίτι της γιαγιάς, επειδή μας έδιωξαν από το δικό μας το σπίτι, δεν μπορούσε να το αντέξει, που η γιαγιά τον κατηγορούσε διαρκώς ότι ήταν ανίκανος και ηλίθιος και τεμπέλης και γι αυτό έπαιρνε ένα από τα λίγα βιβλία που του είχαν απομείνει, αφού μετά που έκλεισε το μαγαζί μας, αναγκάστηκε να τα πουλήσει και πήγαινε στο πάρκο, να διαβάσει ολομόναχος.

Εγώ όμως που τον έβλεπα να γυρίζει αργά το βράδυ κατάκοπος, έπεφτα στην αγκαλιά του και τον παρακαλούσα να μου πει τις ιστορίες που ήξερε να αφηγείται όπως κανένας άλλος και του έλεγα, μπαμπά μην δίνεις σημασία που σε λέει αυτή τεμπέλη, γιατί εγώ δεν ξέρω κανέναν άλλον άνθρωπο που να φέρνει στο σπίτι του τόσες ιστορίες, αντίθετα όλοι οι μπαμπάδες των φιλενάδων μου, βαριούνται ακόμα και να χασμουρηθούν όταν τελειώνουν τα δελτία ειδήσεων. Όμως κανένας δεν δίνει λεφτά για να ακούει ιστορίες και έτσι ο μπαμπάς μου δεν είχε να πληρώσει το κράτος που του ζήταγε ένα σωρό λεφτά και επιπλέον δεν του έδινε ούτε το ρεύμα, ούτε το νερό που φαίνεται ότι ανήκουν στο κράτος και έτσι ο μπαμπάς μου αναγκάστηκε να έρθει μαζί μας, να μείνουμε όλοι μαζί στη γιαγιά και μπορεί μεν να γλίτωσε από το κράτος, δεν γλίτωσε όμως από τη γιαγιά.

Κι ακόμα θα της έλεγα ότι την ημέρα του δεκαπενταύγουστου που φεύγουν όλοι από την Αθήνα για να πάνε σε κάποια παράλια, ο μπαμπάς μου έφυγε μια και καλή, για να ταξιδέψει στις παράλιες του Θεού, με εισιτήριο χωρίς επιστροφή, όπως βγάζουν οι αλβανίδες στα πούλμαν του Χαλουλου, επειδή μετά έρχονται οι άντρες τους και τις παίρνουν με τα αυτοκίνητα τους.

Και θα της έλεγα επίσης ότι λίγες ημέρες πριν να φύγει ο μπαμπάς μου διάβαζε ένα βιβλίο, που το λένε:

«Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι» και από αυτό μου αφηγούνταν ένα σωρό ιστορίες, για παιδιά σαν εμάς, που ζούσαν σε κάποια άλλη χώρα του κόσμου αλλά που κι εκείνα σαν εμάς, άνηκαν σε έναν άλλο θεό, πολύ κατώτερο από τον Χριστούλη, ο οποίος δυστυχώς δεν έχει τη δύναμη να εξασφαλίσει στα δικά του παιδιά ούτε ένα μπουκάλι γάλα.

Όλα αυτά θα της έλεγα της δασκάλας, αν με ρωτάτε και είμαι βέβαιη ότι θα της φαίνονταν πολύ πιο ενδιαφέροντα από όσα της είπαν τα άλλα παιδιά, που έκαμαν κι αυτό το καλοκαίρι ότι κάμουν συνήθως τα καλοκαιριά όλα τα παιδιά του κόσμου αλλά που δεν τους παίρνει από το μυαλό πως το επόμενο καλοκαίρι ή κάποιο άλλο καλοκαίρι, μπορεί και αυτά να βρεθούν σε μια θέση σαν τη δική μου.

Όμως η δασκάλα δεν με ρώτησε και εγώ δεν της είπα τίποτα. Αλλά μετά που τελειώσαμε το μάθημα με πήρε παράμερα και με αγκάλιασε, γιατί η δασκάλα μας είναι πολύ τρυφερή και μου είπε ότι ήθελε να μου δείξει κάτι που ήταν μόνο για μένα.

Κατεβήκαμε μαζί στο γραφείο των δασκάλων και εκεί μου έδωσε μια ωραία καινούρια τσάντα που είχε μέσα όλα τα σχολικά είδη και μου εξήγησε ότι αυτά μου τα έκαμαν δώρο οι δάσκαλοι, επειδή ήμουν η πρώτη μαθήτρια της τάξης μου, την περασμένη χρόνια.

Εγώ δεν την πίστεψα γιατί ξέρω καλά ότι η δασκάλα μου και οι άλλοι δάσκαλοι ως και η διευθύντρια του σχολείου, που είναι πολύ αυστηρή και της αρέσει το κράτος, με λυπόντουσαν και από λύπηση μου τα χάριζαν.

Γι αυτό γύρισα μετά και της είπα – κυρία άμα τα είχα ανάγκη πραγματικά θα τα έπαιρνα και δεν με πολύ νοιάζει εμένα αν με λυπούνται, ωστόσο να ξέρετε ότι τώρα πια έχουμε αρκετά χρήματα για να αγοράζουμε πράγματα και επιπλέον να πληρώνουμε και το κράτος, που μας ζητεί ολοένα και περισσότερα.

Αυτό της είπα και της γύρισα πίσω την ωραία τσάντα, για να τη δώσει σε κάποιο άλλο παιδί, που ίσως την είχε περισσότερη ανάγκη από μένα.

Φυσικά δεν έκατσα να της εξηγήσω πως μετά που έφυγε ο μπαμπάς μου, η μαμά μου που είναι πολύ όμορφη και τον αγαπούσε παρά-πάρα πολύ, ούτε έκλαψε, ούτε παραπονέθηκε, ούτε έβγαλε μια κουβέντα, παρά μάζεψε λίγα πράγματα και αφού μας φίλησε εμένα και τον αδελφό μου,

μας είπε ότι θα έφευγε να βρει κάποια δουλεία, για να μην ξανακούσει να της ομιλεί η γιαγιά μου έτσι για τον μπαμπά.

Και ενώ ήταν ακόμα στην πόρτα, εμείς ακούσαμε τη γιαγιά που ωρύονταν και της φώναζε – τρελάθηκες μωροί, τι πας να κάνεις;

Όμως η μαμά μου ούτε που γύρισε να της απαντήσει και έκλεισε πίσω της την πόρτα με βρόντο. Τώρα έρχεται που και που να μας δει και μας λέει πως έχει βρει μια πολύ καλή δουλεία σε μια άλλη πόλη και όποτε μας επισκέπτεται τα χεριά της είναι γεμάτα δώρα.

Λεφτά μας στέλνει συνεχεία και η γιαγιά μας αγοράζει αρκετά πράγματα και βάζει και κάποια στην άκρη, γιατί λέει ότι έτσι όπως πάμε, ούτε ο διάβολος δεν θα βρίσκει δουλεία σε λίγο καιρό.

Ο αδελφός μου ο μπούρδας τη ρώτησε, αν η μαμά είναι πιο έξυπνη από τον διάβολο και γι αυτό βρήκε δουλεία αλλά η γιαγιά έβαλε τα κλάματα και μουρμούρισε πως η μαμά μας αναγκάζεται να κάμει χειρότερα πράγματα κι από τον διάβολο, για να μας στέλνει αυτά τα λεφτά, να πληρώνουμε το κράτος, που είπαμε ότι τα θέλει όλα δικά του και δεν δίνει δεκάρα για το τι αναγκάζεται να κάμει ο κοσμάκης για να τα βρει. Όχι, δεν της τα είπα αυτά, γιατί δεν μου αρέσει να κουβεντιάζουν τη μαμά μου, άνθρωποι που δεν έμαθαν ποτέ ποσό ερωτευμένη ήταν με τον μπαμπά μου και ποσό ξετρελαίνονταν να της αφηγείται και αυτής ιστορίες και πολλές νύχτες περίμενε να αποκοιμηθώ εγώ, για να πάρει αυτή τη σειρά της να τον ακούει. Όμως νομίζω πως η δασκάλα μου τα ξέρει όλα αυτά, όπως τα ξέρουν όλοι στη γειτονιά του Γκύζη και ίσως να ξέρει και περισσότερα από μένα, γιατί όταν της είπα ότι χάρη στη μαμά μου έχουμε αρκετά λεφτά και δεν μου χρειάζεται η τσάντα, γύρισε αλλού το πρόσωπο της και δάκρυσε.

Κι εγώ την τράβηξα από το μανίκι και της είπα – μην κλαις κύρια, γιατί μπορεί ο Χριστός να σταμάτησε στου Γκύζη, εγώ όμως θα συνεχίσω και θα πάω παραπέρα. Ακόμα και αν είναι να το κάνω σαν τη μαμά μου…»

πηγή:7gymaxarnai.blogspot.gr από tsantiri.gr

Απάντηση για την κακοποίηση

Της Ελενας Ακρίτα ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 30 Ιουνίου 2012

 

 

Οπως είχαμε υποσχεθεί στους αναγνώστες, δημοσιεύουμε σήμερα την απάντηση που πήραμε από την Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος για την περίπτωση του κακοποιημένου 7χρονου από τον δικαστικό πατέρα του:

Προς την Εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»

Υπόψη δημοσιογράφου κας Ελενας Ακρίτα

Με αφορμή σχετικά δημοσιεύματά σας για πρόσφατο περιστατικό με ανήλικο, που χειρίστηκε η Εισαγγελέας Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, σας επισημαίνουμε τα εξής:

Το εν λόγω περιστατικό του ανηλίκου στο οποίο, λόγω της ιδιότητος των γονέων, δόθηκαν διαστάσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αντιμετωπίστηκε, σύμφωνα με τις οδηγίες των Εισαγγελικών λειτουργών του Τμήματος Ανηλίκων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσ/νίκης, όπως αντιμετωπίζεται κάθε παρόμοιο περιστατικό κι έγιναν οι προβλεπόμενες από τον νόμο ενέργειες.

Στα δημοσιεύματά σας φέρεται ως δεδομένο ότι έγινε άγριος ξυλοδαρμός του παιδιού και εγκαλείται η Εισαγγελέας γιατί δεν οδήγησε στη φυλακή τον υπαίτιο γονέα. Είναι αυτονόητο όμως, ότι το συνταγματικό δικαίωμα του κάθε πολίτη να δικάζεται από τον φυσικό του δικαστή το έχουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Επίσης και γι' αυτούς ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας, μέχρι να δικαστούν. Ακόμη δεν προβλέπεται και δεν συνάδει με το λειτούργημά του, ο κάθε εισαγγελέας να απαντάει με επιστολή για υποθέσεις που χειρίζεται, ενέργεια που θα προσέκρουε σε κάθε περίπτωση, αφενός μεν στις διατάξεις του νόμου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων, αφετέρου δε στην αρχή της μυστικότητας της προδικασίας που διέπει την ποινική δίκη. Θεωρούμε ότι είναι αρκετή η ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού από τους συναδέλφους σας που κάνουν το δικαστικό ρεπορτάζ - οι περισσότεροι των οποίων κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους - και γνωρίζουν καλύτερα πρόσωπα και πράγματα που αφορούν τη Δικαιοσύνη.

Παρακαλούμε να κατανοήσετε ότι η αναγραφή στον Τύπο αρνητικών σχολίων για υποθέσεις που διαχειρίζονται Εισαγγελικοί λειτουργοί, σχόλια μάλιστα που γίνονται από μη ειδικούς με βάση παραπληροφόρηση και χωρίς να έχουν άμεση αντίληψη των στοιχείων της υπόθεσης - τονίζοντας ότι η κάθε υπόθεση έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και ειδικά όταν αφορά ανηλίκους - όχι μόνο δεν συμβάλλει στη σωστή ενημέρωση του αναγνωστικού κοινού, όπως είναι η αποστολή σας, αλλά κλονίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και κατ' επέκταση στο κύρος του Θεσμού.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ε.Ε.

Ο Πρόεδρος Ρούσσος-Εμμανουήλ Παπαδάκης,

Αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου

Η Γεν. Γραμματέας Ελένη Σκεπαρνιά,

Εισαγγελέας Πρωτοδικών.

Δημοσιεύουμε ολόκληρη την επιστολή, και - λόγω περιορισμένου χώρου - κάνουμε κάποια επιγραμματικά, σύντομα σχόλια:

1 Ευχαριστώ θερμά για τα μαθήματα δημοσιογραφίας ύστερα από 30 χρόνια στο επάγγελμα. Τα στοιχεία μου τα πήρα αποκλειστικά και μόνον από το δικαστικό ρεπορτάζ των συναδέλφων μου που, όπως κι εσείς παραδέχεστε, «οι περισσότεροι κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους». Είναι απολύτως έγκυρα και δεν έχουν καν μακρινή συγγένεια με την «παραπληροφόρηση» για την οποία με εγκαλείτε.

2Προσωπικά, έκανα εκτεταμένη δημοσιογραφική έρευνα σε κύκλους έγκριτων δικαστών. Μιλάμε λοιπόν, όχι για δημιουργία εντυπώσεων, αλλά για πραγματικά γεγονότα και αδιάψευστα στοιχεία.

3 Πέραν του βαθμού της κακοποίησης (το πολύ ή λίγο, παραπέμπει στο «ολίγον έγκυος») υπάρχει - σύμφωνα πάντα με δικαστικούς λειτουργούς - το σοβαρότατο αδίκημα της «έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο ζωής». Γνωρίζω τώρα ότι το παιδί εκδιώχθηκε νύχτα από το σπίτι του στην Καλαμαριά και το βρήκαν οι αστυνομικοί χαράματα στην περιοχή Κασσάνδρου - στην άλλη άκρη της Θεσσαλονίκης. Στο μεταξύ, το παιδάκι θα μπορούσε να έχει απαχθεί, να έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, ακόμα και να έχει δολοφονηθεί.

4 Δωσιδικία σημαίνει ότι (α) ο δικαστικός πρέπει να δικαστεί από ανώτερο δικαστήριο από αυτό που υπηρετεί (π.χ., ο πρωτοδίκης σε εφετείο) και (β) σε άλλο τόπο από εκείνον που δικάζει - για να μην υπάρξει επηρεασμός. Στην προκειμένη περίπτωση, σε άλλο νομό της Περιφέρειας Θεσσαλονίκης. Αλλά ο κοινός νους δεν μπορεί παρά να διερωτηθεί πώς είναι δυνατόν να ομολογεί κάποιος και μετά να πηγαίνει στην έδρα και να δικάζει τον πολίτη.

Διαδικασία, που έχει ήδη δρομολογηθεί

από τις αρμόδιες αρχές.

Μέσα από την έρευνά μου προέκυψαν τουλάχιστον άλλες τέσσερις περιπτώσεις δικαστικών λειτουργών που κακοποιούσαν ή και ασελγούσαν στα παιδιά τους.

Φυσικά, η κακοποίηση συμβαίνει σε όλα τα εισοδηματικά στρώματα, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες. Ομως κρίνεται - και πρέπει να κρίνεται αυστηρότερα σε περιπτώσεις δικαστικών λειτουργών. Διαφορετικά - όπως εσείς επισημαίνετε - «κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης και κατ' επέκταση στο κύρος του Θεσμού». Ξέρετε, η γυναίκα του Καίσαρος…

Ο περιορισμένος χώρος δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ. Κλείνοντας να σημειώσω απλώς πως ειλικρινά λυπάμαι. Λυπάμαι για μια απάντηση που όχι μόνο δεν κάλυψε την αγωνία της κοινής γνώμης, αλλά αφήνει πολλά οδυνηρά και αναπάντητα ερωτηματικά. Κρίμα…

Κάνουν "πιάτσα" στους δρόμους του Πύργου

Τι καταγγέλλει ο δήμαρχος της πόλης

 

 Μια δήλωση του δήμαρχου Πύργου Μάκη Παρασκευόπουλου, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης την Τετάρτη, φέρνει στην επιφάνεια, αυτό που

πολλοί γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν καταγγέλλει ευθέως. Σε συζήτηση για την παραβατικότητα των σκηνιτών ΡΟΜΑ στην περιοχή είπε ο κ. Παρασκευόπουλος πως κάποιοι από αυτούς φτάνουν στο να εκδίδουν ακόμα και τα παιδιά τους για λίγα ευρώ, φέρνοντας φαινόμενα μαστροπείας στους δρόμους της πόλης.

Πρόκειται για ένα θέμα που έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στον Πύργο, καθώς είτε μέρα, είτε νύχτα αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν «πελάτες», κυρίως άτομα μεγάλης ηλικίας, χωρίς να αποκλείονται και οι νεότεροι.

Τόσο το χειμώνα όσο και τώρα το καλοκαίρι, μικρές ομάδες από ανήλικες και ενήλικες σκηνίτες ΡΟΜΑ, που πολλές φορές συνοδεύονται και από ένα αγόρι της φυλής με ομοφυλοφιλικές τάσεις, νυχτερινές κυρίως ώρες κινούνται στην οδό Πατρών από την διασταύρωση Φιλοθέης έως και κεντρικά σημεία της πόλης, πίσω από το σταθμό του ΟΣΕ και σε άλλα απόμερα σημεία.

Με τις κινήσεις τους και τη συμπεριφορά τους προκαλούν διαρκώς τους περαστικούς, είτε πεζούς είτε οδηγούς και σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν και αυτοί που συζητούν και ξεκινούν ένα παιχνίδι ερωτικό, έως ότου κανονίσουν τη συνεύρεση είτε εκείνη την ώρα, είτε κάποια άλλη στιγμή. Σύμφωνα με πληροφορίες οι βασικότεροι «πελάτες» είναι άτομα μεγάλης ηλικίας, όπου αποδεικνύουν πως η διαστροφή δεν έχει όρια. Και ότι γίνεται – γίνεται σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έναντι μικρού τιμήματος, για πέντε ή δέκα ευρώ.

Ο δήμαρχος Πύργου Μάκης Παρασκευόπουλος αναφερόμενος στο χθεσινό δημοτικό συμβούλιο γενικότερα για τα προβλήματα με την ευρύτερη παραβατική συμπεριφορά των ΡΟΜΑ, εστίασε στο θέμα της πορνείας και της μαστροπείας.

«Το πιο τραγικό και το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλα, είναι η μαστροπεία. Οι άνθρωποι αυτοί εκδίδουν τις κόρες, τα παιδιά τους, με πελάτες Πυργιώτες… Να είστε σίγουροι ότι τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν συντονισμένες δράσεις στην αντιμετώπιση όλων αυτών των φαινομένων» είπε ο κ. Παρασκευόπουλος.

Σύμφωνα με άλλες καταγγελίες τα φαινόμενα λαμβάνουν χώρα ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας με κατοίκους να αναφέρουν πως οι ερειπωμένες μονοκατοικίες δίνουν στέγη σε αυτές τις πράξεις.

 

 

Πηγή: ilialive.gr

Εκδίδουν τα ανήλικα παιδιά τους, για 5 και 10€!

Στοιχεία που σοκάρουν έρχονται το φως μετά από δηλώσεις του δημάρχου Πύργου - 

Οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν από ανήλικα θύματα...

Μια δήλωση του δήμαρχου Πύργου Μάκη Παρασκευόπουλου, κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης, φέρνει στην επιφάνεια, αυτό που πολλοί γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν καταγγέλλει ευθέως.

Σε συζήτηση για την παραβατικότητα των τσιγγάνων στην περιοχή είπε ο κ. Παρασκευόπουλος πως κάποιοι από αυτούς φτάνουν στο σημείο να εκδίδουν ακόμα και τα παιδιά τους για λίγα ευρώ, φέρνοντας φαινόμενα μαστροπείας στους δρόμους της πόλης.

Πρόκειται για ένα θέμα που έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στον Πύργο, καθώς είτε μέρα, είτε νύχτα αυτοί οι άνθρωποι αναζητούν «πελάτες», κυρίως άτομα μεγάλης ηλικίας, χωρίς να αποκλείονται και οι νεότεροι. Τόσο το χειμώνα όσο και τώρα το καλοκαίρι, μικρές ομάδες από ανήλικες και ενήλικες Ρομά, που πολλές φορές συνοδεύονται και από ένα αγόρι της φυλής, κινούνται στην οδό Πατρών από την διασταύρωση Φιλοθέης έως και κεντρικά σημεία της πόλης, πίσω από το σταθμό του ΟΣΕ και σε άλλα απόμερα σημεία.

Σύμφωνα με το ilialive.gr, με τις κινήσεις τους και τη συμπεριφορά τους προκαλούν διαρκώς τους περαστικούς, είτε πεζούς είτε οδηγούς και σε κάποιες περιπτώσεις υπάρχουν και αυτοί που συζητούν και ξεκινούν ένα παιχνίδι ερωτικό, έως ότου κανονίσουν τη συνεύρεση είτε εκείνη την ώρα, είτε κάποια άλλη στιγμή. Σύμφωνα με πληροφορίες οι βασικότεροι «πελάτες» είναι άτομα μεγάλης ηλικίας, όπου αποδεικνύουν πως η διαστροφή δεν έχει όρια. Και ότι γίνεται – γίνεται σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έναντι μικρού τιμήματος, για πέντε ή δέκα ευρώ.

Ο δήμαρχος Πύργου Μάκης Παρασκευόπουλος τόνισε πως: ''Το πιο τραγικό και το μεγαλύτερο πρόβλημα από όλα, είναι η μαστροπεία. Οι άνθρωποι αυτοί εκδίδουν τις κόρες, τα παιδιά τους, με πελάτες Πυργιώτες… Να είστε σίγουροι ότι τις επόμενες ημέρες θα υπάρξουν συντονισμένες δράσεις στην αντιμετώπιση όλων αυτών των φαινομένων» είπε ο κ. Παρασκευόπουλος.

πηγή : newsit.gr

Η σιωπή στην παιδική κακοποίηση

 

Δεύτερη ανοιχτή επιστολή προς την Εισαγγελέα Ανηλίκων Θεσσαλονίκης κ. Μαρία Κωστίδου:

 

Κυρία Εισαγγελέα,

 

Στις 26/5/2012 σε αυτήν εδώ τη στήλη δημοσιεύτηκε κείμενο της γράφουσας με τίτλο «Κακοποίηση Ανηλίκου, ε και;».

 

 Υπενθυμίζω τα δεδομένα της υπόθεσης αυτής:

 

Της Ελενας Ακρίτα

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 

Σάββατο 23 Ιουνίου 2012/Τα Νέα

 

Ενα ζευγάρι δικαστικών ξυλοκοπούν άγρια το 7χρονο αγοράκι τους και στη συνέχεια το πετάνε έξω από το σπίτι μέσα στη νύχτα. Το παιδί πλανιέται ολομόναχο ώρες ολόκληρες. Κάποτε οι «γονείς» καλούν την Αστυνομία. Εντοπίζεται και διηγείται με λυγμούς την τραγική ιστορία του. Το παιδικό κορμάκι είναι γεμάτο μώλωπες, μπουνιές, γροθιές.

Ο «πατέρας» οδηγείται στην Εισαγγελία και ομολογεί την πράξη του. Κι ενώ η λογική αλληλουχία των γεγονότων θα ΕΠΡΕΠΕ να είναι οι χειροπέδες και η φυλάκιση, ο βασανιστής αφήνεται ελεύθερος. Ο λόγος; Είναι δικαστικός (πρωτοδίκης συγκεκριμένα) κι αυτός και η γυναίκα του. Και στην περίπτωση αυτή, λόγω της ιδιότητάς του εμπίπτει σε ειδική δωσιδικία. Κυκλοφορεί ελεύθερος, δικάζει τον κόσμο από την έδρα και φυσικά κανένας ποτέ δεν μαθαίνει το όνομά του.

Κυρία Εισαγγελέα,

Μια εβδομάδα μετά, στις 2/6/2012, από την ίδια στήλη, σας απευθύνω ανοιχτή επιστολή (τίτλος «Παιδική Κακοποίηση») αφού εσείς αναλάβατε την υπόθεση. Και αφού την εξετάσατε αποφασίσατε ότι:

1. Δεν πρέπει να αφαιρεθεί η επιμέλεια του παιδιού από τους γονείς.

2. Μετά τη νοσηλεία του στο Νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς, το παιδί να επιστρέψει στο σπίτι των βασανιστών του και να παρακολουθείται από παιδοψυχίατρο.

Στην ανοιχτή επιστολή σε εσάς θίγω και άλλα δυο σημαντικά ζητήματα που χρεώνονται στον νομοθέτη:

1. Γιατί δεν δίνονται στη δημοσιότητα τα ονόματα των «γονιών» που κακοποιούν τα παιδιά τους;

2.Τι νόμος είναι αυτός που προστατεύει τους δικαστικούς οι οποίοι δεν προφυλακίζονται;

Κάνοντας - ως οφείλω - δημοσιογραφική έρευνα, αναφέρω ως επιπλέον στοιχείο ένα ακόμα περιστατικό που συνέβη πριν από περίπου δύο χρόνια και πάλι στη Θεσσαλονίκη. Εκεί μια γυναίκα χτυπούσε αλύπητα ένα παιδάκι στον δρόμο. Γύρω της μαζεύτηκε πολύς κόσμος. Οταν προσπάθησαν να αντιδράσουν, η γυναίκα αυτή βροντοφώναξε ότι ήταν Δικαστής κι απειλούσε θεούς και δαίμονες εάν κάποιος επενέβαινε προς σωτηρίαν του μικρού.

Στο περιστατικό παρενέβη μόνον ένας θαρραλέος, διερχόμενος, επαγγελματίας αυτοκινητιστής: παρέκαμψε το πλήθος, βρέθηκε εμπρός και απάλλαξε το παιδάκι από το μαρτύριό του. Εκείνη κάλεσε την Αστυνομία για να συλλάβει τον αυτοκινητιστή. Τελικά, μετέβησαν όλοι στο Τμήμα όπου και αποκαλύφθηκε η φρίκη.

Η δικαστής μαζί με τον σύζυγό της (επίσης δικαστή), όπως αποδείχθηκε στο Τμήμα, το κακοποιούσαν από όταν ήταν αρκετά μικρό.

Με την υπόθεση αυτή, κανείς δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα (κι εδώ υπάρχουν ευθύνες δημοσιογραφικές) και από τότε δεν μάθαμε ποτέ την εξέλιξή της. Δεν γνωρίζουμε τι έγινε, δεν γνωρίζουμε αν συνεχίζονται τα μαρτύριά του μέχρι και σήμερα.

Σας τα γράφω αυτά, επειδή τα περιστατικά έχουν κοινά σημεία. Κι αναρωτιέται κανείς: Α). Αν πρόκειται για το ίδιο ζευγάρι που τότε έφυγε ατιμώρητο και Β). Αν είναι σύμπτωση, τι απέγινε εκείνο το παιδάκι.

Κυρία Εισαγγελέα,

Το θέμα αυτό έχει ευαισθητοποιήσει - πέρα και από τις προσδοκίες της γράφουσας - την κοινή γνώμη. Τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και στο e-mail της εφημερίδας, όλοι ρωτούν αν έλαβα κάποια απάντηση από εσάς. Δεν έλαβα. Ποτέ. Αφησα ένα εύλογο χρονικό διάστημα - τώρα που το σκέφτομαι 20 ημέρες είναι παραπάνω από «εύλογο» - κι απέδωσα τη σιωπή της Εισαγγελίας στην προεκλογική και μετεκλογική αναστάτωση. Η πίστωση χρόνου ήλθε και παρήλθε, κι ακόμα δεν υπάρχει ούτε μία νύξη ότι κάποιος θα ευαισθητοποιηθεί.

Ομολογώ πως κάποιοι μού είπαν να τα παρατήσω: «Μην τα βάζεις με δικαστικούς, θα μπλεχτείς άσχημα». Δεν θα το κάνω, δεν μπορώ να το κάνω, δεν ξέρω καν πώς γίνεται. Γιατί όπως σας γράφω και στην προηγούμενη επιστολή μου:

«Από κάπου, κάποτε πρέπει να αρχίσουμε… Από κάπου, κάποτε πρέπει να αντιδράσουμε… Από κάπου, κάποτε πρέπει να σταθούμε σαν κοινωνία δίπλα στα παιδιά αυτά. Η σιωπή μας είναι συμμετοχή, η συμμετοχή είναι συνέργεια, η συνέργεια είναι ενοχή…».

Θέλω να ελπίζω ότι η ευαισθησία των αναγνωστών αλλά και το πείσμα της γράφουσας θα αποδώσει καρπούς.

Περιμένοντας (ακόμα) απάντησή σας…

ΥΓ: Τα επίμαχα κείμενα:

«Κακοποίηση Ανηλίκου, ε και;»

http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4724590 

και «Παιδική Κακοποίηση»

http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4724590

Ξέχασε το παιδί της στο αυτοκίνητο και πέθανε

Τραγικό θάνατο βρήκε ένα αγοράκι πέντε ετών στην πόλη Τζόχορ Μπαρού, 295 χιλιόμετρα από την Κουάλα Λουμπούρ  στη Μαλαισία, όταν η μητέρα του το ξέχασε για περισσότερες από έξι ώρες στο αυτοκίνητο.

Η μητέρα, η οποία είναι δασκάλα, πήγαινε το παιδί στο σχολείο, αλλά το ξέχασε καθώς το αγοράκι κοιμήθηκε στο πίσω κάθισμα και εκείνη βιαζόταν πολύ να φθάσει γρήγορα στην εργασία της, σε ένα άλλο σχολείο, αναφέρει το δημοσίευμα της εφημερίδας «Straits Times».

Το παιδί έμεινε στο αυτοκίνητο, στο πάρκινγκ, ενώ η μητέρα πήγε στη δουλειά της.Στη διάρκεια του διαλείμματος για το μεσημεριανό φαγητό η μητέρα θυμήθηκε το παιδί της και έτρεξε στο αυτοκίνητο. Το αγοράκι ήταν αναίσθητο και είχε αφρούς στο στόμα. Αμέσως μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Περαστικοί δήλωσαν ότι δεν είδαν το παιδί στο αυτοκίνητο γιατί τα τζάμια του ήταν φιμέ.

πηγή : troktiko.eu

Τι σκέφτεται η μητέρα σου όταν δεν απαντάς στο τηλέφωνο;

« Τι σκέφτεται η μητέρα σου όταν δεν απαντάς στο τηλέφωνο; »

Αθάνατη ελληνίδα μάνα...

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου εδώ

Ύποπτοι για ανθρωποκτονία οι γονείς που έχασαν τα 6 από τα 17 παιδιά τους σε φωτιά!

Μετά την τραγωδία, οι γονείς είναι ύποπτοι για ανθρωποκτονία και συνελήφθησαν χθες το πρωί!

O 55χρονος Mick Philpott και η 31χρονη σύζυγός του Mairead, είναι ύποπτοι από τους αστυνομικούς για τρομοκρατική πυρκαγιά!

Ακριβώς πριν από δύο εβδομάδες, οι δυο τους έδωσαν σε μία συναισθηματική συνέντευξη τύπου, έκλαιγαν, καθώς οι αστυνομικοί περιέγραφαν πώς χύθηκε το πετρέλαιο στο γραμματοκιβώτιο της οικογένειας και πήρε φωτιά.
Tα πέντε από τα έξι παιδιά χάθηκαν επιτόπου στην πυρκαγια, ενώ το 6ο παιδί, ο 13χρονος Duwayne πέθανε λίγες μέρες μετά από τα τραύματά του στο νοσοκομείο, έχοντας στο πλευρό του τους γονείς του.

Ο αξιωματικός της υπηρεσίας, δήλωσε πως θα τους χειριστούν με ιδιαίτερο τρόπο και πως οι συλλήψεις είναι μόνο για να βοηθήσουν καλύτερα και παραπάνω στις έρευνες.

"Η έρευνα είναι λεπτομερής και τόσο προσεχτική που θα πάρει πάρα πολύ καιρό", συνέχισε.

Oι αστυνομικοί πριν από μία βδομάδα, βρήκαν έξω από το σπίτι και κοντά σε ένα πάρκο, ένα μικρό τροχόσπιτο που όλα δείχνουν οτι οι γονείς κάποια βράδια κοιμόντουσαν εκεί κι έτσι ξεκινούν οι υποψίες.

Ο πατέρας είχε κι άλλες συζύγους στο παρελθόν και κάποια παιδιά είναι από εκείνες. Η συγκατοίκηση παλιότερα ήταν κάπως μπερδεμένη, αφού πρώην και νυν σύντροφοι ζούσαν όλοι μαζί. Μάλιστα δύο από τις γυναίκες του ήταν ταυτόχρονα έγκυες το 2006!

Η μία πρώην γυναίκα του και ο ίδιος είχαν συλληφθεί το 2008 πάλι για υποψία φόνου, και συγκεκριμένα για τη δολοφονία ενός 38χρονου ξάδερφού του, αλλά τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

Η έρευνα θα δείξει την αλήθεια...
 

πηγή : Tromaktiko

Θάνατος 7χρονου αγοριού που πυροβόλησε ο πατέρας του

28/05/12

Το επτάχρονο αγόρι, το οποίο είχε πυροβολήσει στο κεφάλι ο πατέρας του στις 25 Μαΐου προτού αυτοκτονήσει, υπέκυψε στα τραύματά του στο νοσοκομείο της αυστριακής πόλης Σανκτ Πέλτεν, όπως ανακοίνωσε ο Μπέρνχαρτ Γιάνι, εκπρόσωπος του νοσοκομείου.

«Παρά τις προσπάθειες της ιατρικής ομάδα, το παιδί πέθανε στις αρχές του απογεύματος», διευκρίνισε ο ίδιος.

Ο πατέρας του αγοριού, προφανώς έπειτα από μια οικογενειακή διαμάχη, εισέβαλε στο σχολείο του παιδιού την Παρασκευή, το έβγαλε από την αίθουσα όπου βρισκόταν, το οδήγησε προς τα αποδυτήρια και το πυροβόλησε στο κεφάλι.

Ύστερα από έρευνες, οι διωκτικές αρχές κατόρθωσαν να εντοπίσουν τον πατέρα, ο οποίος είχε διαφύγει με αυτοκίνητο. Το όχημά του βρέθηκε αναποδογυρισμένο σε έναν γκρεμό, 60 χλμ δυτικά της Βιένης και στο εσωτερικό του το πτώμα του δράστη, ο οποίος είχε αυτοπυροβοληθεί στο κεφάλι.

Στον άνδρα, τον οποίο χαρακτηρίζουν βίαιο, είχε απαγορευθεί λίγες ημέρες νωρίτερα να επιστρέψει στο σπίτι του, καθώς είχε επιτεθεί στην οικογένειά του.

πηγή : goodnet.gr

Στα πρόθυρα της αυτοκτονίας έφτασε 16χρονη

Οι συμμαθητές της είχαν κάνει κόλαση 

τη ζωή της μέσω facebook

Την τελευταία στιγμή έσωσε από αυτοκτονία 16χρονη 

μαθήτρια της Α’ Λυκείου η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ. 

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας Espresso, η μαθήτρια

ήταν αριστούχος τη χρονιά που πέρασε και οι επιδόσεις της ήταν

οι καλύτερες σε συγκρότημα σχολείων της Βορειοανατολικής Αττικής. 

Ξαφνικά όμως άρχισαν να εμφανίζονται διάφορα συκοφαντικά 

σχόλια εις βάρος της στο facebook, τα οποία την επηρέασαν αρνητικά. Κι όλα αυτά για να την περάσουν απλώς στους βαθμούς στο σχολείο της, με το να την «ρίξουν» ψυχολογικά!

Οι χάκερς μάλιστα είχαν φτάσει σε τέτοιο σημείο θράσους που είχαν μοντάρει φωτογραφίες της και την παρουσίαζαν σε δήθεν άσεμνες στάσεις. Ακολούθησε σωρεία επικριτικών σχολίων στο προφίλ της, με αποτέλεσμα να περιέλθει σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση και να πέσουν όντως οι επιδόσεις της στο σχολείο.

Πρώτοι οι γονείς της 16χρονης κατάλαβαν πως συμβαίνει κάτι δυσάρεστο και ύστερα από κουβέντα μαζί της πίστεψαν ότι τα προβλήματα ξεπεράστηκαν, θεωρώντας ότι πρόκειται για κάποια ερωτική απογοήτευσης της εφηβείας. 

Οι δύο συμμαθητές της όμως συνέχισαν το άσχημο παιχνίδι σε βάρος της, παρότι είχαν καταφέρει τον στόχο τους και την είχαν ξεπεράσει πλέον στην βαθμολογία. Έτσι η 16χρονη άρχισε να ενημερώνει τους φίλους της στο facebook ότι είναι έτοιμη να αυτοκτονήσει.

Ευτυχώς, κάποιοι από τους συμμαθητές της ειδοποίησαν την υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ. Οι έρευνες ήταν άμεσες και ειδικός ψυχολόγος μαζί με αστυνομικούς πήγαν στο σπίτι της. Δεν αποκλείεται μάλιστα εάν καθυστερούσαν να ήταν μοιραίες οι συνέπειες καθώς η μαθήτρια ήταν κλειδωμένη στο δωμάτιό της και είχε μαζί της ένα κουτί ηρεμιστικά χάπια.

Η 16χρονη αποκάλυψε στον ψυχολόγο τι της συμβαίνει, ενώ ενημερώθηκαν και οι γονείς των δύο συμμαθητών της για τις παραλίγο μοιραίες συνέπειες των πράξεών τους, για τις οποίες και σχηματίσθηκε δικογραφία εις βάρος τους.

 

 

 

 

Μητέρα έβαζε το σύντροφό της να βιάζει τις κόρες της

Σοκ στην Αγγλία

Φρίκη έχει προκαλέσει η διεστραμμένη δράση μίας μητέρας στην Αγγλία, η οποία έβλεπε τον σύντροφό της να βιάζει τις ανήλικες κόρες της κάτω από τη δική της, μάλιστα, παρότρυνση.

Ο λόγος; Πίστευε ότι με αυτό τον πρωτοφανή τρόπο θα διαπαιδαγωγηθούν σεξουαλικά τα παιδιά της.

Το περιστατικό που έχει συγκλονίσει τη χώρα συνέβη στο Weston-super-Mare στο Somerset.

Η 65χρονη μητέρα, προτού τις παραδώσει στις αρρωστημένες ορέξεις του συντρόφου της έντυνε τις τρεις κόρες της με πρόστυχα εσώρουχα και τις «πότιζε» με αλκοόλ. Για επτά ολόκληρα χρόνια γινόταν θεατής ενός διεστραμμένου σκηνικού, με πρωταγωνίστριες τα ίδια της τα παιδιά.

Μάλιστα, όπως υποστήριξε η ίδια στο δικαστήριο επέτρεπε οι πράξεις αυτές να γίνονται μόνο παρουσία της ίδιας, καθώς με αυτό τον τρόπο αντλούσε διεστραμμένη ικανοποίηση από το «θέαμα».

Αποκάλυψε το μυστικό όταν πέθανε ο βιαστής – σύντροφος

Ο εφιάλτης των ανήλικων κοριτσιών αποτελούσε για πολλά χρόνια ένα επτασφράγιστο μυστικό. Υπό το φόβο ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα καμία κοπέλα δεν μπορούσε να διηγηθεί τις τραγικές στιγμές που πέρναγαν το διάστημα από το 1975 έως το 1982.

Ωστόσο, ο συναγερμός στην Αστυνομία σήμανε το μόλις το 2010 όταν ένα από τα θύματα κατήγγειλε στην ασφάλεια τον εφιάλτη που ζούσε αυτή και οι αδερφές της. Μάλιστα, προχώρησε στην καταγγελία όταν άκουσε ότι βιαστής είχε πεθάνει.

Η μητέρα αηδιασμένη ζήτησε να τιμωρηθεί

Την περασμένη Τετάρτη, η διεστραμμένη μητέρα κρίθηκε ένοχη για 25 κατηγορίες, ανάμεσα στις οποίες η υποβοήθηση και υποκίνηση του βιασμού των ίδιων της των παιδιών! Καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση.

Η ίδια παραδέχθηκε την ενοχή της για τα όσα έζησαν τα παιδιά της εδώ και επτά χρόνια. Παράλληλα, αηδιασμένη με τα όσα άκουγε ζήτησε να τιμωρηθεί. Ωστόσο, ισχυρίστηκε ότι θα σταματούσε όλο αυτό που συνέβαινε αν οι ίδιες οι κάτω από 16 χρονών κόρες της αντιστέκονταν.

Η δικαιολογία...

Όπως ανέφερε ο εισαγγελέας στο δικαστήριο η μητέρα είχε μείνει έγκυος, προτού ενηλικιωθεί, στην ηλικία των 17 ετών.

Όταν λίγα χρόνια μετά γνώρισε τον αρρωστημένο σύντροφό της του ανακοίνωσε ότι είχε μείνει έγκυος μετά την πρώτη της σεξουαλική επαφή με τον πατέρα των παιδιών της και πως δεν είχε άλλες επαφές με άλλους άντρες.

«Τότε εκείνος» είπε ο εισαγγελέας «φαίνεται να της πρότεινε να διαπαιδαγωγήσει σεξουαλικά τα παιδιά της, για να μην τους συμβεί το ίδιο. Της είπε μάλιστα ότι την πρακτική αυτή ακολουθούν διάφοροι πολιτισμοί, όπου νεαρές κοπέλες έχουν την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία με κάποιον έμπιστο της οικογένειάς τους».

πηγή : Newsbomb.gr. / 7.4.2012

Προβλήματα στο σχολείο: Πως να βοηθήσετε

Αν θέλαμε να δώσουμε μια σχηματική περιγραφή, η κατάσταση για το παιδί σας στο σχολείο έχει ως εξής:
Τα άλλα παιδιά στέκονται δίπλα στο παιδί σας, οι δάσκαλοι μπροστά του και εσείς από πίσω του. Πρέπει, λοιπόν, να μάθει να συνυπάρχει αρμονικά με τα άλλα παιδιά και με τους δασκάλους. Για να πετύχει κάτι τέτοιο, το παιδί σας χρειάζεται, οπωσδήποτε, τη βοήθειά σας.

 

Σύμφωνα με τους ειδικούς πρέπει να έχετε την ακόλουθη συμπεριφορά ώστε να το βοηθήσετε: Αρχικά να πηγαίνετε στις συναντήσεις γονέων και στις σχολικές συνελεύσεις. Το σχολείο δεν πρέπει να σάς είναι ξένο, να το γνωρίζει μόνο το παιδί σας.

Να επιτρέπετε σε συμμαθητές του παιδιού να συμμετέχουν στην οικογενειακή σας ζωή. Όταν γνωρίζετε πού και με ποιους περνάει το παιδί σας πολλές και σημαντικές ώρες της μέρας του, μπορείτε να το συμβουλεύσετε καλύτερα για να λύσετε τυχόν προβλήματα.

Να μην ρωτάτε μόνο για τους βαθμούς, αλλά και για το πώς τα πάει μέσα στην τάξη, αν τα πάει καλά με τους συμμαθητές του. Όσο πιο άνετα νιώθουν τα παιδιά στο σχολείο, τόσο καλύτερα μαθαίνουν.

Έκοψαν τα όνειρα στους νέους!

Δραματικές είναι οι αλλαγές που βιώνουν οι μαθητές σήμερα στην κρίσιμη ηλικία της εφηβείας εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, καθώς οι περικοπές στους μισθούς των γονιών αλλά και η ανεργία έχουν αλλάξει ριζικά την καθημερινότητά τους, ωθώντας τους να αντιμετωπίσουν πρόωρα τη σκληρή πραγματικότητα.

Έρευνα που πραγματοποίησε η Ομάδα Εφήβων Συμβούλων του Συνηγόρου του Παιδιού, σε μαθητές 14 έως 18 ετών από 22 σχολεία σε διάφορες περιοχές της χώρας, φανέρωσε τις διαστάσεις της οικονομικής κρίσης στη ζωή των μαθητών. Η οικονομική κρίση έχει σοβαρές συνέπειες στην οικογενειακή ζωή του 89% των μαθητών, ενώ το 37% δηλώνει πως οι οικογενειακές και προσωπικές σχέσεις του βιώνουν επίσης των αντίκτυπο της κρίσης.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα τους Ελεύθερου Τύπου, αρνητικές αλλαγές διαπιστώνουν 7 στους 10 μαθητές στον τρόπο διαβίωσής τους, στα έξοδα της οικογένειας, αλλά και στο χαρτζιλίκι τους, καθώς το 59% έχει υποστεί περικοπές.

Τα θέματα συζήτησης στα «πηγαδάκια» του σχολείου φαίνεται πως έχουν αλλάξει με την έλευση της κρίσης, με τους περισσότερους μαθητές να εστιάζουν στις περικοπές και την εργασιακή κατάσταση των γονιών τους. Σοκάρει το γεγονός ότι 1 στους 2 μαθητές δηλώνει ότι οι γονείς του έχουν υποστεί σημαντική μείωση στους μισθούς τους, ενώ σχεδόν 2 στους 10 τονίζουν ότι ένας γονιός είναι άνεργος, αριθμοί που δείχνουν πως οι έφηβοι πλέον καλούνται να ανταποκριθούν στη νέα πραγματικότητα. «Εδώ και ένα χρόνο τα παιδιά συμμετέχουν στις περικοπές της οικογένειας και πολλές φορές αποφασίζουν τα ίδια – καθώς οι γονείς ζητούν τη βοήθειά τους – να κόψουν έξοδα. Όλο αυτό τα επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό» λέει στον Ελεύθερο Τύπο η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος, Αλεξάνδρα Καππάτου.

«Φρένο» στα όνειρα των νέων φαίνεται πως βάζει η κρίση, καθώς το 61% των μαθητών δηλώνει πως έχει επηρεαστεί ο επαγγελματικός τους προσανατολισμός. «Βλέποντας την κατάσταση, ήδη από σήμερα τα παιδιά έχουν αρχίσει να σκέφτονται ρεαλιστικά ποιο θα είναι το επάγγελμα που θα μπορέσει να επιφέρει εισόδημα στους ίδιους και την οικογένειά τους», επισημαίνει ο Συνήγορος του Παιδιού. «Με τους γονείς να λένε ρητά στα παιδιά τους ότι αν περάσουν σε άλλη πόλη δεν μπορούν να τα στηρίξουν, βλέπουμε αρκετά συχνά, παιδιά με το που τελειώνουν να πιάνουν κάποια δουλειά, ενώ τα αγόρια πηγαίνουν πια στα 18 τους στο στρατό, φαινόμενο αδιανόητο τα προηγούμενα χρόνια», επισημαίνει η κ. Καππάτου.

Συγχαρητήρια «κύριοι»! Αν αυτός ήταν ο στόχος σας τα καταφέρατε!

Κλείσατε τον ορίζοντα στη νέα γενιά… Να ξέρετε όμως ό, τι η νέα γενιά δεν θα υποταχθεί στην ρουσφετολογία του παρελθόντος!

Θα την βρείτε μπροστά σας!

πηγή : www.troktiko.eu

Πρωτότυπο… παιδικό κάθισμα για το αυτοκίνητο!

Με ανοιχτό το στόμα έμεινε η αστυνομία στο Northumberland στη Βρετανία όταν σταμάτησε έναν άνδρα που μετέφερε ένα παιδί δεμένο στην… καρότσα του αυτοκινήτου του!

Η έκπληξή των αστυνομικών μεγάλωσε ακόμα περισσότερο όταν ο άνδρας- που μπήκε σε ένα κατάστημα και άφησε το παιδί μόνο του δεμένο στην καρότσα και δεν μπορούσε να καταλάβει τι είχε κάνει λάθος.

Ο άνδρας είχε βάλει στην καρότσα, μαζί με το παιδί, σακιά με κάρβουνα και άλλα βαριά υλικά που θα μπορούσαν να το έχουν τραυματίσει.

Οι αυτόπτες μάρτυρες κάλεσαν την αστυνομία ενώ ένας περαστικός έβγαλε με το κινητό του φωτογραφία το αυτοκίνητο.
Κάποιοι επιχείρησαν να μιλήσουν με τον οδηγό αλλά εκείνος τους αγνοούσε μέχρι να φτάσουν οι αστυνομικοί.

«Μα ποιο είναι το πρόβλημα; Είναι δεμένος!», είπε ο οδηγός στους έκπληκτους αστυνομικούς που τον ρώτησαν για το μικρό αγόρι στην καρότσα.

Πηγή: newsbeast.gr

Πέταξε τα παιδιά του από το παράθυρο και μετά αυτοκτόνησε!!

Απίστευτη τραγωδία.

Ένας άνδρας 51ενός ετών στην πόλη Μπρέσια της βόρειας Ιταλίας πέταξε τα δύο του παιδιά από του από το παράθυρο του σπιτιού του, που βρίσκεται στον έκτο όροφο και στη συνέχεια έδωσε τέλος στη ζωή του, βουτώντας και ο ίδιος στο κενό.

Τα δυο παιδιά -τεσσάρων ετών το αγοράκι και μόλις δεκατεσσάρων μηνών το κοριτσάκι- μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση, όπου μετά από λίγα λεπτά, υπέκυψαν στα τραύματά τους.

Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο δράστης και τραγικός αυτόχειρας έπασχε από βαριάς μορφής κατάθλιψη ενώ η οικογένεια αντιμετώπιζε οξυμένα οικονομικά προβλήματα.

 

Πηγή: briefingnews.gr

Απείλησαν με αγωγή δασκάλα, επειδή υποψιάστηκε δυσλεξία σε μαθητή!

Οι γονείς του θεώρησαν ότι θα στιγματιστεί το παιδί τους!

 

 

Θα τρελαθούμε τελείως σ' αυτό τον τόπο με όσα συμβαίνουν... 

Μια δασκάλα, πολύ συγκροτημένη ως προσωπικότητα και ιδιαίτερα αφοσιωμένη στη δουλειά της, σε πόλη της Ηπείρου,  υποψιάστηκε ότι ένας μαθητής της, λόγω των μαθησιακών του δυσκολιών, πάσχει από δυσλεξία. Και συνέστησε στους γονείς του να τον πάνε στους ειδικούς. Αντί να της πουν ευχαριστώ για το ενδιαφέρον της, θα μπορούσε να αδιαφορήσει τελείως, την απείλησαν με αγωγή, γιατί θεώρησαν ότι θα στιγματιστεί το παιδί τους! 

 

Απίστευτο δεν είναι; Αλλά και συνάμα τραγικό. 

 

Εν έτει 2012 οι γονείς αγνοούν ότι η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια, αλλά μια ιδιαιτερότητα έξυπνων και ικανών συνήθως παιδιών.  

πηγή : www.katoci.com

Δικαστές ξυλοκόπησαν το γιο τους

Σοκ στη Θεσσαλονίκη από ξυλοδαρμό 7χρονου αγοριού από τους γονείς του που είναι δικαστές στο Πρωτοδικείο.

Οπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, όλα άρχισαν όταν οι γονείς ειδοποίησαν την αστυνομία, λέγοντας πως εξαφανίστηκε ο γιος τους, τον οποίο οι αστυνομικοί εντόπισαν σε λίγη ώρα.

Ωστόσο, εντύπωση προκάλεσαν οι μώλωπες στο σώμα του παιδιού. Όταν ρωτήθηκε από τους αστυνομικούς, το παιδί απάντησε πως τον χτύπησαν οι γονείς του και στη συνέχεια τον έδιωξαν από το σπίτι. Οι δύο δικαστές συνελήφθησαν και η υπόθεση παίρνει πλέον το δρόμο της Δικαιοσύνης.

πηγή : enikos.gr

Επικοινωνία Γονιών Παιδιών

Έννοιες όπως η αγάπη, το ενδιαφέρον, η τρυφερότητα κυριαρχούν στο μυαλό μας όταν μιλάμε για τη σχέση γονέα με παιδί. Έννοιες σχεδόν ταυτόσημες στη σκέψη των περισσότερων με το ρόλο τους ως μαμά ή μπαμπάς.

Είναι όμως αρκετές για την διαπαιδαγώγηση του παιδιού μας;

Και το κυριότερο είναι αρκετές για να γνωρίσουμε πραγματικά το παιδί μας;

Η πραγματικότητα εντοπίζεται αλλού και οι λέξεις κλειδιά είναι η επικοινωνία και η παρατήρηση.

Η καθημερινότητα πλέον έχει στρέψει αλλού την προσοχή των γονέων. Πόσες φορές για παράδειγμα έχει τύχει  ενώ κάνετε μια δουλειά στο σπίτι ή χαλαρώνετε από την πίεση της ημέρας να σας μιλάει το παιδί σας για το πώς πέρασε στο σχολείο και εσείς να του απαντάτε μηχανικά χωρίς να επεξεργάζεστε αυτά που έχετε ακούσει;

Οι οικονομικές δυσκολίες πλέον είναι πολλές και οι ανάγκες και οι επιθυμίες των παιδιών πολλαπλασιάζονται. Ως εκ τούτου οι ώρες εργασίας έχουν πολλαπλασιαστεί και οι αναμενόμενες δυσκολίες επικοινωνίας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι κορυφώνονται στις ελάχιστες ώρες που συναντιούνται. Έτσι πολλές φορές σε μια σημαντική ή λιγότερο σημαντική απόφαση που πρέπει να παρθεί για το παιδί οι γονείς διαφωνούν και μάλιστα μπροστά του. Σε αυτή την σκηνή καταρρέει το «οι γονείς μου» και παραμένει ο «καλός μπαμπάς» ή η «καλή μαμά» ανάλογα με την περίσταση.

Σκοπός του συγκεκριμένου άρθρου δεν είναι να κρίνει τον γονεϊκό ρόλο του κάθε ένα απλά να αφυπνίσει τον μπαμπά και τη μαμά σε σχέση με την επικοινωνία τους με το παιδί.