Ομιλία: Η αναπτυξιακή πορεία του παιδιού

Ακολουθεί πρόσκληση από την κ. Παρασκευή Λυδάκη, ψυχολόγο του σχολείου μας.

 

 

------------------------------



ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Σχολείο σε συνεργασία με την ψυχολόγο Παρασκευή Λυδάκη, MSc., PhD, οργανώνει το Σάββατο 8 Μαρτίου και ώρα 17:00 στο χώρο του 15ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών ομιλία με θέμα:

«Η αναπτυξιακή πορεία του παιδιού.»

Σε ποια ηλικία θέτουμε όρια στη συμπεριφορά του παιδιού και με ποιον τρόπο; Σε ποια ηλικία ξεκινούν να λένε ψέματα τα παιδιά μας και γιατί; Γιατί τα αδέλφια ζηλεύουν και μαλώνουν μεταξύ τους; Είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που θα συζητήσουμε και θα μας προβληματίσουν.

Στόχος της ομιλίας είναι να ενημερωθούμε και να μοιραστούμε τις αγωνίες μας για την ανατροφή των παιδιών μας. Το θέμα της ομιλίας αφορά όλους ανεξαιρέτως τους γονείς  και ελπίζουμε η προσέλευσή σας να είναι ανάλογη καθώς η συμμετοχή όλων μας είναι στοιχειώδες χρέος προς τα παιδιά μας .

 

Ευχαριστούμε.

 

    

Ενημέρωση

«Μαμά, μπαμπά… εγώ ΔΕΝ ξαναπάω σχολείο»

Το σχολείο ξεκίνησε ωστόσο το παιδί σας για κάποιο ανεξήγητο για εσάς λόγο αρνείται να πάει σχολείο. Κάθε μέρα ελπίζετε πως θα ξυπνήσει και θα έχει αλλάξει η κατάσταση ή ότι εσείς θα έχετε καταφέρει να το πείσετε…. Ωστόσο αυτό δεν γίνεται και το άγχος μεγαλώνει….

Κάτι έχετε ακούσει για τον όρο σχολική φοβία, ωστόσο δεν μπορείτε να είστε και σίγουροι. Αυτό που σας ενδιαφέρει, όμως, είναι να μπορεί το παιδί σας να πηγαίνει σχολείο χωρίς να αντιδρά, αλλά κυρίως χωρίς να βασανίζεται.
 
Σύμφωνα με τον Herbert, o όρος σχολική φοβία περιγράφει την έντονη άρνηση του παιδιού να πάει σχολείο λόγω του έντονου και παράλογου φόβου για κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής. Η σχολική φοβία δε θα πρέπει να συγχέεται με τη φυσιολογική άρνηση που μπορεί να παρουσιάσει ένα παιδί  τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς, ούτε με την επιθυμία του να κάνει μία μέρα «κοπάνα». Ένα παιδί που εκδηλώνει σχολική φοβία υποφέρει στην ιδέα ότι θα χρειαστεί να απομακρυνθεί για κάποιες ώρες από το οικογενειακό του περιβάλλον με αποτέλεσμα να αντιδρά έντονα με κλάματα και φωνές. Επίσης, πολλές φορές ο φόβος αυτός εκφράζεται και μέσω σωματικών συμπτωμάτων, όπως πονόκοιλος, πονοκέφαλος, εμετός κτλ. Συνήθως τα συμπτώματα εκδηλώνονται κατά τις πρωινές ώρες που πρόκειται να φύγει για το σχολείο και επίσης στο προαύλιο λίγο πριν αποχωριστεί το γονέα και μπει στην  αίθουσα. Επιπλέον πολλά παιδιά αναζητούν έντονα τους γονείς τους και κατά τη διάρκεια της ημέρας στο σχολείο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι συνήθως αυτά τα «συμπτώματα» υποχωρούν τα Σαββατοκύριακα ή κατά την περίοδο των διακοπών και των αργιών.

Η σχολική φοβία εμφανίζεται συχνότερα όταν το παιδί πρόκειται να αλλάξει σχολική βαθμίδα, όταν βρίσκεται σε μία δύσκολη – ψυχοπιεστική περίοδο της ζωής του (π.χ. διαζύγιο γονέων, γέννηση άλλου παιδιού) ή όταν αντιμετωπίζει κάποια συγκεκριμένα προβλήματα στο σχολείο ( μαθησιακά είτε με τους συμμαθητές του ή τους δασκάλους του).Συχνότερα βέβαια το παιδί έχει να αντιμετωπίσει το φόβο του να εγκαταλείψει το οικογενειακό του περιβάλλον για κάποιες ώρες και όχι τόσο κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που συμβαίνει στο σχολείο.

Τα παιδιά που είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν σχολική φοβία είναι συνήθως  εκείνα που είναι εσωστρεφή, που τείνουν να είναι προσκολλημένα προς τους γονείς και υιοθετούν συμπεριφορές  μικρότερης ηλικίας, παιδιά οικογενειών που δεν έχουν αναπτύξει κοινωνικότητα και παιδιά με υπερπροστατευτικούς γονείς που διακατέχονται από άγχη, φοβίες και ανασφάλειες.

Το σημαντικότερο είναι να θυμάστε ότι η θέση του παιδιού είναι στο σχολείο και εκεί πρέπει να επιστρέψει. Αν κάποιες φορές υποχωρείτε επιτρέποντας του να μην πάει στο σχολείο γιατί δεν αντέχετε να το βλέπετε να βασανίζεται, τότε του στέλνετε λάθος μήνυμα. Θα ήταν πολύ βοηθητικό να κατανοήσετε το λόγο που κρατάει το παιδί σας μακριά από το σχολείο και σε συνεργασία με τους δασκάλους να προσπαθήσετε να μετατρέψετε το σχολείο σε μία θετική εμπειρία. Χρειάζεται να έχετε μία σταθερή και υπομονετική αντιμετώπιση κάθε φορά που εκείνο αρνείται να πάει στο σχολείο. Επιπλέον αφήστε του χώρο να σας μιλήσει για τα συναισθήματά του και για το τι είναι αυτό που το φοβίζει. Επίσης είναι βοηθητικό το να του ζητάτε να σας περιγράψει τη μέρα του στο σχολείο αλλά και να διηγείστε ιστορίες από τη δικής σας σχολική ζωή. Τέλος, βοηθήστε το σταδιακά να αποκτήσει ανεξαρτησία και ενθαρρύνετε την επαφή με τους συνομηλίκους του.

Να θυμάστε ότι τα δικά σας συναισθήματα σχετικά με την ένταξη του παιδιού στο σχολείο και η στάση σας όταν εμφανίζει σχολική φοβία παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Σκεφτείτε μήπως ασυνείδητα εσείς ενισχύετε το φόβο του παιδιού σας για το σχολείο και την ανάγκη του να βρίσκεται στο σπίτι. Ένα παιδί είναι καλά στο σχολείο όταν γνωρίζει ότι και οι γονείς του στο σπίτι ή στη δουλειά είναι καλά.

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα  Παιδιά  S.O.S. 1056»

http://www.hamogelo.gr/140-1/1251/Mama–mpampa-ego-DEN-xanapao-sxoleio

Οι 10 Συμβουλές για να ξεπεράσει το παδί το άγχος του!

Η ψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου δίνει στους γονείς έναν 10λογο που θα βοηθήσουν τα παιδιά τους να ξεπεράσουν το άγχος.
Είτε είναι έφηβος είτε είναι ακόμα παιδί μπορείς ως γονιός να του δώσεις το καλό παράδειγμα και να ξεπεράσει ακόμα και το συσσωρευμένο άγχος που έχει...

1. Ακούτε με προσοχή το παιδί σας, ώστε να ξέρει ότι έχει κάποιον να το ακούσει χωρίς να του ασκήσει κριτική. Προσπαθήσετε να μετριάσετε το δικό σας άγχος, γιατί αποτελείτε πρότυπο και σας μιμείται –μιμείται τις ενέργειες και όχι τις θεωρίες.

2. Χαλαρώστε και αφήστε το παιδί να πάρει πρωτοβουλίες Οι αυστηροί και οι υπερπροστατευτικοί γονείς, έχουν πιο αγχώδη παιδιά από τους άλλους, οι πρώτοι επειδή τα μειώνουν συστηματικά και οι δεύτεροι επειδή δεν επιτρέπουν ουσιαστικά τις πρωτοβουλίες. Τα παιδιά που ζουν περιορισμένα ή πολύ προστατευμένα, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίζουν καταστάσεις και φυσικά αγχώνονται.

3. Μάθετε στο παιδί και στον έφηβό σας να βάζει τα πράγματα σε μια σειρά. Ο προγραμματισμός είναι βασική παράμετρος της ηρεμίας. Ακόμα κι αν το πρόγραμμα δεν τηρείται σχολαστικά, απαλύνει το άγχος σε μεγάλο βαθμό. Επιπλέον, δίνει στο άτομο μια αίσθηση ότι ελέγχει εκείνο την κατάσταση.

4. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν να βάζουν όρια στους άλλους και να λένε με ευγένεια «όχι».

5. Αν το παιδί σας είναι εσωστρεφές, προσπαθήστε με διακριτικότητα να ενισχύστε την κοινωνικοποίησή του. Είναι απαραίτητο να έχει φίλους και φίλες με τους οποίους να μπορεί να συζητά όσα τον/ την αγχώνουν. Δεν είναι καλό να συζητά όλα τα προβλήματά του μόνον με τους γονείς του.

6. Προϋπόθεση της φιλίας είναι η εμπιστοσύνη. Μην «κουτσουρεύετε» την εμπιστοσύνη του παιδιού σας προς τους φίλους του, εκτός και αν όντως το επηρεάζουν αρνητικά.

7. Δείχνετε με παραδείγματα στο παιδί ότι ακόμα και τα πιο δύσκολα καθήκοντα, τελικά διεκπεραιώνονται.

8. Τις περισσότερες φορές το παιδί δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα επειδή δεν ξέρει να ζητά βοήθεια. Εξηγήστε του ότι η ατομική προσπάθεια είναι σπουδαία, αλλά η ομαδική είναι σπουδαιότερη.

9. Τα παιδιά με κοινωνική ζωή έχουν πάντα λιγότερο άγχος γιατί ακουμπούν σε περισσότερες ομάδες υποστήριξης (αθλητικές, γειτονικές, ιδεολογικές, συγγενικές κ.λπ.) Όσο πιο μοναχικό είναι ένα παιδί, τόσο περισσότερο άγχος συσσωρεύει.

10. Συμμετέχετε όσο μπορείτε σε κοινωνικές παρεμβάσεις (π.χ. για το άλσος στη γειτονιά σας ή για τη βιβλιοθήκη του σχολείου) ώστε να δίνετε το παιδί το μήνυμα ότι όσο ασήμαντοι κι αν μοιάζουμε, ΟΛΟΙ μπορούμε ΚΑΤΙ να κάνουμε. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την αυτοεκτίμηση του παιδιού.


πηγή : tlife.gr

Τί μηνύματα κρύβουν οι παιδικές ζωγραφιές

Από πολύ μικρή ηλικία, τα παιδιά δείχνουν προτιμήσεις σε συγκεκριμένα χρώματα, τα οποία σύμφωνα με τους ειδικούς, δημιουργούν διαφορετικά συναισθήματα. Πολύ συχνά μάλιστα, οι παιδοψυχολόγοι μελετούν τις ζωγραφιές των παιδιών καθώς και τα χρώματα που επιλέγουν για να ερμηνεύσουν στοιχεία του χαρακτήρα τους....

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα jenny.gr, τα χρώματα που επιλέγουν τα παιδιά δείχνουν:
Πράσινο – επιμονή, πείσμα, σταθερότητα, κοινωνικότητα, ευαισθησία και εγωκεντρισμό.
Κίτρινο – δυναμισμό, ενεργητικότητα, αισιοδοξία, ευφυΐα, ανταγωνιστικότητα και φιλοδοξία.
Πορτοκαλί – ήρεμη συμπεριφορά, θάρρος και έντονο συναισθηματισμό.
Κόκκινο – δυναμισμό, ζωντάνια, αυθορμητισμό, εφευρετικότητα, αυτοπεποίθηση και ηγετικό πνεύμα.
Καφέ –ενοχική συμπεριφορά και έλλειψη φιλοδοξίας.
Ροζ – ηρεμία, γαλήνη και εμπιστοσύνη.
Μπλε – έλεγχο συναισθημάτων, επιφυλακτικότητα, αφοσίωση, ειλικρίνεια και ευφυΐα.
Μαύρο – φόβο, άγχος, μελαγχολία, ανησυχία, περιθωριοποίηση και εσωστρέφεια.
Γκρι – αντιδραστική ή δύσκολη συμπεριφορά, ισχυρογνωμοσύνη και εσωστρέφεια.
Άσπρο – δειλία, έντονες αναστολές, υπερβολική ευαισθησία.
Φωτεινά χρώματα – εξωστρέφεια και κοινωνικότητα.
Σκούρα χρώματα – εσωστρέφεια, μελαγχολία και ανησυχία.
Πολλά χρώματα – θετικά συναισθήματα, έντονη χαρά και ενθουσιασμό.

 

πηγή : planet-greece.blogspot.com